Ο Τελευταίος Επισκέπτης...

Ακολουθεί ο τελευταίος Επισκέπτης της Παρασκευής για αυτή τη σαιζόν. Το συγκεκριμένο επεισόδιο θα αργήσει λίγο να προστεθεί στο podcast λόγω των προβλημάτων που παρουσιάζει αυτές τις ημέρες το Odeo.
Ενημέρωση (28/6): το επεισόδιο έχει προστεθεί κανονικά.

Ο Επισκέπτης της Παρασκευής 27.6.08 (mp3)

Ο Επισκέπτης της Παρασκευής 20 Ιούνη

Slow sex, slow food με κρητικό εφτάζυμο

Σε μια εποχή υψηλής ταχύτητας, fast food τρόπου ζωής σας προτείνω αυτό το καλοκαίρι να ανακαλύψετε ξανά την αξία της βραδύτητας. Με τη γλώσσα έξω ζείτε, δουλεύετε, τρώτε, σκέφτεστε, κάνετε σεξ και διακοπές. Δοκιμάστε λοιπόν διαφορετικά! Πιο αργά! Slow sex, slow ethos, slow food, slow cities! Σας προτείνω στις διακοπές μια άσκηση βραδύτητας με κρητικό χρώμα. Κάντε έρωτα, σκεφτείτε, απολαύστε τη θάλασσα, διαβάστε ένα βιβλίο με αργή διαδικασία όπως ετοιμάζουμε το κρητικό εφτάζυμο. Μιμηθείτε την ιεροτελεστία που κάνουμε για το φαινομενικά πιο απλό και εύκολο πράγμα, το ψωμί! Σας προσφέρω τη συνταγή και σεις καλείστε να τη μετουσιώσετε στον έρωτα, στο μαγείρεμα ακόμα και στη δημοσιογραφία και την πολιτική.

Παραδοσιακό εφτάζυμο

5 κιλά αλεύρι σταρένιο ή μισό σταρένιο – μισό κρίθινο
1 κιλό ρεβίθια
3 κουταλιές αλάτι
300 γραμ. ζάχαρη
3 λίτρα νερό
2 καφτερές πιπεριές
5-6 δαφνόφυλλα
κανέλα, πιπέρι, κύμινο,
γλυκάνισο (από 1 κουταλάκι)

Αλέθομε τα ρεβίθια και προσθέτομε τις πιπεριές ψιλοκομμένες, λίγο αλάτι και λίγο ζεστό νερό να γίνει πηχτός χυλός και χτυπάμε το μείγμα καλά. Σκεπάζομε το μείγμα και αφήνομε σε σταθερή ζεστή θερμοκρασία για ένα βράδυ. Όταν είναι έτοιμο σχηματίζεται αφρός στην επιφάνεια. Αυτός είναι ο “κουνενός¨.

Ζεσταίνομε το νερό στο οποίο προσθέτομε τα δαφνόφυλλα. Ανακατεύομε το 1 λίτρο χλιαρό νερό με τον κουνενό, ρίχνομε και ανάλογο αλεύρι και φτιάχνομε πάλι πηχτό χυλό. Όταν ανέβει (σε 2-3 ώρες), επαναλαμβάνομε τη διαδικασία προσθέτοντας τώρα το υπόλοιπο αλεύρι, τα μπαχαρικά, το νερό, το αλάτι και τη ζάχαρη μέχρι να έχομε μια ελαστική ζύμη, αρκετά μαλακή. Αφήνομε τη ζύμη σκεπασμένη ν' ανέβει και μετά πλάθομε τα εφτάζυμα, στρογγυλά ή στενόμακρα. Περιμένομε και τα εφτάζυμα ν΄ ανέβουν (περίπου 2 ώρες), αλείφομε την επιφάνειά τους με ζαχαρόνερο και πασπαλίζομε με μπόλικο σησάμι. Τα ψήνομε σε προθερμασμένο φούρνο.

------

Η παραπάνω συνταγή είναι παραδοσιακή της Κρήτης και παρουσιάζεται και στο εξαιρετικό βιβλίο της Μαρίας & Νίκου Ψιλάκη με τίτλο "Κρητική Παραδοσιακή Κουζίνα" (σ.294).

Η αρχή του τέλους ή το τέλος της αρχής

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την παγκόσμια οικονομία. Μερικοί υποθέτουν ότι είναι ένας στασιμοπληθωρισμός τύπου ’70. Στην πραγματικότητα δε γνωρίζουμε αν βρισκόμαστε στην αρχή του τέλους ή στο τέλος της αρχής της κρίσης. Δεν ξέρουμε αν και που θα συμβεί το επόμενό της χτύπημα. Δυσκολευόμαστε να φανταστούμε πώς θα προσαρμοστεί ο κόσμος σε τιμές πετρελαίου 150-200 δολαρίων το βαρέλι. Το μόνο παρήγορο είναι ότι τα φαινόμενα της κρίσης δε συγχρονίζονται στο βαθμό που θα υποθέταμε λόγω παγκοσμιοποίησης και έτσι βλέπουμε την Ευρώπη και την Ασία να διαφοροποιούνται στο οικονομικό κλίμα από τις ΗΠΑ. Το φτάρνισμα της Αμερικής δε φέρνει πνευμονία. Κοινή μοίρα η απειλή του πληθωρισμού και των διεθνών τιμών των commodities και των τροφίμων. Η πλημμυρίδα και η άμπωτη της διεθνούς ρευστότητας. Η καθοδική φάση του οικονομικού κύκλου. Ο χρόνος θα δείξει τι είναι κυκλικό και τι προαναγγέλλει τεκτονικές μετατοπίσεις στον παγκόσμιο καπιταλισμό.

Η Ελλάδα ανήκει στον κύκλο των ευρωπαϊκών χωρών που δομικά τείνουν σε υψηλότερα επίπεδα πληθωρισμού. Υπάρχει ένας εσωτερικός πολλαπλασιαστής των διεθνών πληθωριστικών πιέσεων και πολύ πιο εύκολα δημιουργείται ένα αυτοτροφοδοτούμενο σπιράλ πληθωριστικών προσδοκιών. Ο «πληθωρισμός των φτωχών» εδώ είναι πολύ υψηλότερος από τον «πληθωρισμό των πλουσίων». Η Ελλάδα βρισκόταν σε ανοδική φάση του οικονομικού κύκλου με ρυθμούς ανάπτυξης που τροφοδοτούνταν κυρίως από την εγχώρια ζήτηση και όταν διασταυρώθηκε με τις δυσμενείς διεθνείς συγκυρίες χτυπήθηκε πιο έντονα από την ακρίβεια. Βρισκόταν δηλαδή σε μια φάση όπου το παραγωγικό δυναμικό εξαντλεί της δυνατότητές του να ανταποκριθεί στην εγχώρια ζήτηση και ασκούνται πιέσεις στο κόστος παραγωγής και τις τιμές.

Η πολιτική αδυνατεί να απαντήσει τόσο με τις αναγκαίες άμεσες «ασπιρίνες» όσο και με τις μέσο-μακροπρόθεσμες αλλαγές που υπερβαίνουν θετικά τα διαρθρωτικά θεμελιώδη δεδομένα της ελληνικής οικονομίας τα οποία βυθίζουν την ανταγωνιστικότητα της και τροφοδοτούν τον πληθωρισμό:

• Υψηλή καρτελοποίηση, κλειστές άκαμπτες αγορές προϊόντων, υπηρεσιών και επαγγελμάτων, ανίσχυροι αντι-τράστ ελεγκτικοί μηχανισμοί, ισχυρή δυναμική προσοδοθηρισμού και κερδοσκοπίας.
• Συρρίκνωση μιας παραγωγικής βάσης με έντονα παραδοσιακά χαρακτηριστικά, σχετικά χαμηλή παραγωγικότητα και περιορισμένη εξωστρέφεια, συγκριτικά χαμηλό ποσοστό απασχόλησης και προβληματικό δημογραφικό.
• Ισχυρή ρευστότητα από υπερδανεισμό του κράτους και του νοικοκυριού, από τα ΚΠΣ, τη «σκιώδη» οικονομία, τα έσοδα από τον τουρισμό και τη ναυτιλία.
• Χαμηλή απόδοση της δημόσιας δαπάνης, χαμηλή παραγωγικότητα της διοίκησης και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, αυξανόμενες διοικητικές τιμές, κρατικό-ολιγαρχικό σύμπλεγμα, έμμεσοι φόροι υπέρ τρίτων, υψηλό κόστος γραφειοκρατίας, υπερρυθμίσεων και διαφθοράς, ισχυρές προσοδοθηρικές ομάδες γύρω από το κράτος.

Η «αλαφράδα» της ελληνικής οικονομίας της έδινε μέχρι τώρα τη δυνατότητα να επιπλέει στις δυσμενείς διακυμάνσεις των αγορών και να διατηρεί υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Έχει γλιτώσει μέχρι στιγμής από ανάλογες με την Ισπανία και την Ιρλανδία φούσκες των ακινήτων. Το δεύτερο εξάμηνο του 2008 θα ξέρουμε αν το επώδυνο μίγμα των υψηλότερων επιτοκίων και των τιμών του πετρελαίου θα αντιστρέψουν τη μοίρα της και αν θα τη στοιχειώσει ή όχι ένας νέος στασιμοπληθωρισμός μακράς διάρκειας. Η κυβέρνηση βρίσκεται χωρίς σχέδιο Β για τη διαχείριση της νέας κατάστασης. Άμεσα έχω προτείνει την καθιέρωση της Ηλεκτρονικής Κάρτας για την αγορά τροφίμων και πετρελαίου θέρμανσης στους συμπολίτες μας κάτω από το όριο της φτώχειας καθώς και μια σειρά προτάσεις για την αποτελεσματικότητα των εποπτικών μηχανισμών της αγοράς.

Το Χαμένο Μπλουζ και το Don’t look back

Ένα καλοκαιρινό μυθιστόρημα ελεύθερο με άδεια Creative Commons στο διαδίκτυο.

Don’t look back, μη γυρνάς στις παλιές μέρες, πάψε να ζεις στο παρελθόν τραγουδά ο γερο – μπλουζίστας Τζον Λη Χούκερ. Κι όμως εκεί που αποχαιρετάς το παρελθόν «αυτό αίφνης ξαναγυρίζει, ξαναγίνεται ό,τι ήταν, στο φινάλε ανταμώνει την αφετηρία, στην αρχή του ξαναβρίσκει το τέλος, μα δεν τελειώνει.»

Έτσι καταλήγει το Χαμένο Μπλουζ, το πιο βιωματικό βιβλίο – μυθιστόρημά μου. Όταν το 1997 κοινοποίησα το μυστικό της Όλιας, του Μάριου, του Δημήτρη, του Μάικλ, της Μάρθας, της Κριστίν, του Σπύρου, της Μόνα, ένα μυστικό που θέρμανε επί χρόνια εσωτερικά την ύπαρξή μου, ήταν σαν να έχασα ένα χέρι. Αυτό ακριβώς ήθελα όσο κι αν ήταν προσωπικά οδυνηρό. Ένα εσωτερικό άδειασμα για να αφήσω ελεύθερους χώρους στη σκέψη μου για να υποδεχθούν το νέο που ερχόταν και ήταν ριζικά διαφορετικό από το βίωμα της «μεγάλης νύχτας» που έζησα έντονα στα φοιτητικά μου χρόνια. Ήταν μία ημιτελής μάλλον απόπειρα να απελευθερωθώ από τη νοσταλγία και τη μαγεία εκείνης της «νύχτας» που μπορεί να δίνει νόημα στη δική μας ύπαρξη, που αξίζει να τη μοιραστούμε με τους νεότερους αλλά απειλεί να τους καπελώσει το μυθολογικό, ψυχολογικό και ιστορικό υπόβαθρο της δικής μας γενιάς. Δίχως αυτή την απελευθέρωση δεν θα μπορούσα να είχα γράψει το «Βαμπίρ και Κανίβαλοι» (2004) που επανατοποθετεί τα προβλήματα των γενεών στο νέο ιστορικό περιβάλλον, ούτε βέβαια το «Τάνγκο του Τσε» (2002), το «Ζητούνται Αλχημιστές» (2005), το «Θηλυκό Πόκερ (2006) ή αυτό που έρχεται το 2008.

Σαράντα χρόνια μετά το Μάη του ’68, 35 μετά το Πολυτεχνείο αφιερώνω το «Χαμένο Μπλουζ» στους νεότερους, κυρίως στη γενιά της Νέας Χιλιετίας με την ελπίδα ότι θα βρει ένα δικό της πρωτότυπο δρόμο, θα υπερβεί ένα διάχυτο αυτισμό που την καθηλώνει νευρωτικά σε μία ξεπερασμένη ψευδοαριστερή ρητορική και κατοχυρώνει ένα συντηρητικό στάτους κβο σε βάρος της (δείτε πέρα από το «Βαμπίρ και Κανίβαλοι» και το κείμενο στο ιστολόγιό μου με τίτλο: ‘Η γενιά των 700 ευρώ: δεξιό κλύσμα, «αριστερό» μελό και τηλεοπτική σαπουνόπερα»). Υπογραμμίζω ότι το «Χαμένο Μπλουζ» γράφτηκε επτά χρόνια πριν τη σύλληψη της «17ης Νοέμβρη» και αποτέλεσε τότε αντικείμενο έρευνας από ξένες μυστικές υπηρεσίες. Υπέθεσαν ότι κάτι ήξερα αλλά διαψεύσθηκαν. Ο Μάριος ανήκει σε άλλο κόσμο.

Έχετε λοιπόν πλέον στα χέρια σας το «Χαμένο Μπλουζ» για να ξαναγράψετε εσείς ελεύθερα, σε κείμενο, σε ήχο, σε εικόνα, ό,τι σας κεντρίζει από την περιπέτεια την Όλιας, του Μάριου, του Δημήτρη, του Μάικλ, της Κριστίν κ.α., να παρουσιάσετε τις δικές σας αφηγήσεις, να πείτε τη γνώμη σας γι΄αυτό που συνέβη και για αυτό που θα μπορούσε να έχει συμβεί και δεν συνέβη, να στοιχηματίσετε για το πραγματικό και το φανταστικό της ιστορίας. Κερδίστε διαδικτυακά έναν κόσμο που «χάθηκε» και ίσως «χάσαμε» για πάντα. Ξανακερδίστε το «χαμένο χρόνο» μέσα από τη γραφή και την ανάγνωση. Καλοκαίρι λοιπόν με μία άλλη «καλοκαιρινή νύχτα», με έναν άλλο μακρινό Ιούλιο, Αύγουστο.

Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ στις Εκδόσεις Καστανιώτη που συμφώνησαν να διατεθεί ελεύθερα το μυθιστόρημα. Περιμένω, όπως πάντα τα σχόλιά σας.

-------
[Προσθήκη: 6/6/08 - 16:28]

Περισσότερα και στον Επισκέπτη της Παρασκευής:


Ο Επισκέπτης της 6ης Ιούνη 2008


Κατεβάστε το σε: (pdf) (doc) (txt)
Η έκδοση σε pdf είναι η πλησιέστερη προς το πρωτότυπο.

------

[Προσθήκη: 10/6/08 - 10:10]

Το "Χαμένο Μπλουζ" έχει πια το δικό του ανεξάρτητο ιστολόγιο όπου μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο και να σχολιάσετε το κείμενό του. Κλικ εδώ.

Από τον Άννα στον Καϊάφα...

Δεν ξέρω αν θυμάστε την ερώτηση με την οποία ξεκινήσαμε στο wikipolitics.gr, αυτή που αφορούσε τις πολιτικές στήριξης των νέων κατά την είσοδό τους στην αγορά εργασίας;

Λάβαμε λοιπόν χθες την απάντηση. Συνοπτικά σας αναφέρω ότι το Υπουργείο Οικονομικών μας "πάσαρε" στο Υπουργείο Απασχόλησης το οποίο όμως δηλώνει αναρμόδιο!

Περισσότερα εδώ.

O Επισκέπτης της Παρασκευής 30 Μάη

Ο Επισκέπτης της 30 Μάη

- Πρωϊνά του κόσμου
- Πώληση ΟΤΕ
- Τιμές, "φούσκες" και "σπιράλ"

O Επισκέπτης της 16ης Μάη

O Επισκέπτης της 16ης Μάη

Ακρίβεια

Μία συζήτηση για την ακρίβεια με το Στρατή Λιαρέλλη στον Αντ1 FM.


Ακρίβεια

Οι απαντήσεις χωρίς περικοπές

Βασίλης Γεωργιάδης
Όλοι μιλούν για εκλογές πριν το τέλος της τετραετίας. Το ΠΑΣΟΚ πότε θα πάρει μπρος;

Το ΠΑΣΟΚ αναρρώνει μετά από μια αυτοκαταστροφική κρίση, σταθεροποιείται, χτύπησε πάτο, άρχισε μια ανάκαμψη αλλά χρειάζονται πιο ποιοτικά βήματα για την απογείωση και τη νίκη.

Πέτρος Τάταρης
Κύριε Ανδρουλάκη, υπάρχει δυνατότητα, ποτέ, να επανιδρυθεί το κράτος και πώς;

Ας αρχίσουμε από κάτι πολύ ταπεινό αλλά μάλλον δύσκολο. Να πιάνουν τόπο τα λεφτά του φορολογούμενου, να συνδέσουμε τις χρηματοδοτήσεις με τα τελικά αποτελέσματα, να εισάγουμε στάνταρντ ποιότητας, ισορροπημένα κριτήρια απόδοσης σε δημόσιους τομείς υψηλής κοινωνικής ευθύνης, κίνητρα, αξιολογήσεις και δημιουργικό συναγωνισμό.

Κώστας Γιαννούλης
Τελικά είναι τόσο μεγάλο έγκλημα – όπως λέτε στο ΠΑΣΟΚ – η πώληση του ΟΤΕ;

Από μια άποψη είναι κάτι χειρότερο. Είναι επίσημη ομολογία της ελληνικής κυβέρνησης ότι ο Έλληνας “οδηγός”, σε κάθε περίπτωση, είναι ανίκανος, άσωτος και μέθυσος και καλύτερα να πάρει το “όχημα” ένας ¨Γερμανός” για να μην το καταστρέψει. Είναι επίσης εγκατάλειψη του ονείρου για Έλληνες περιφερειακούς πρωταθλητές στην ευρύτερη περιοχή μας. Πολύ φοβούμαι ότι μετά τον ΟΤΕ θα αναγκαστούν, για μια σειρά λόγους, να αναδιπλωθούν και οι τράπεζες στη “μικρή Ελλάδα” εγκαταλείποντας τις ισχυρές θέσεις που κατέκτησαν τα προηγούμενα χρόνια. Θα είναι τότε το τέλος του ονείρου για μια ελληνική “παγκοσμιοποίηση” στα Βαλκάνια, την Τουρκία και ίσως και αλλού. Προς θεού δεν είναι γενικά και αφηρημένα έγκλημα οι διασυνοριακές συγχωνεύσεις, στρατηγικές συνεργασίες και εξαγορές. Είναι όμως απιστία να επιτρέπεις σε δύο μεγαλομέτοχους σε συμπαιγνία, τη Marfin και το κράτος, να πωλούν στα 26 ή στα 29 ευρώ ενώ οι άλλοι μέτοχοι ειδικά οι μικρομέτοχοι και τα ασφαλιστικά ταμεία δεν έχουν την ίδια δυνατότητα. Γιατί πουλά ακριβά η Marfin και καλά κάνει από την πλευρά της; Γιατί πουλά τον αέρα της παραχώρησης ενός μάνατζμεντ που δεν της ανήκει. Έχουμε συνεπώς ωμή παράβαση του νόμου για την ισότητα των μετόχων.

Ηλίας Ρίζος
Κύριε Ανδρουλάκη, έχετε σκοπό να δημιουργήσετε μια ανεξάρτητη κομματική αρχή καταπολέμησης της κομματικής διαφθοράς ;

Υπό προϋποθέσεις μπορεί να είναι μια καλή ιδέα αλλά η διαφθορά δεν αντιμετωπίζεται μόνο με “αρχές”. Αυτές είναι το τελευταίο και λιγότερο αποτελεσματικό καταφύγιο. Συνδέεται με δομικά προβλήματα της οικονομίας και της διοίκησης, με το μάνατζμεντ του δημόσιου τομέα και την κλειστή λειτουργία των αγορών στην Ελλάδα και έχει διαστάσεις θεσμικές, κοινωνικές, ιδεολογικές, προγραμματικές, πολιτιστικές, ηθικές. Συνεπώς χρειάζεται συστηματική προσπάθεια σε πολλά επίπεδα αλλά αντί για την κούφια ρητορική και τη διάχυτη ηθικολογία πρέπει να εμβαθύνουμε στην πολιτική οικονομία της διαφθοράς.

Kώστας Α. Κλασινάς
Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν συμμετέχει στη συζήτηση της Βουλής για την αναθεώρηση του Συντάγματος;

Τα ξέρεις! Προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχει πάντα στην Ελλάδα τεχνική ζήτηση για συνταγματικές μεταρρυθμίσεις γιατί ανέξοδα οι πολιτικοί κάνουν τη φιγούρα τους και δεν χρειάζεται να αποδείξουν ότι είναι αποτελεσματικοί και ικανοί όπως σε άλλους τομείς και γιατί υπάρχει πληθωρισμός συνταγματολόγων, νομικών, δημοσιολόγων, αναλυτών και δημοσιογράφων που κάτι πρέπει να λένε. Δηλαδή τεχνητή ζήτηση ανάλογη με κείνη των ιατρικών υπηρεσιών. Συχνά διορθώνουν ένα λάθος με ένα ακόμη μεγαλύτερο ή μια βλακεία με μια ακόμα πιο τολμηρή και “εμπνευσμένη”. “Αέρα, αέρα!” Τα προβλήματά μας είναι πολύ χειροπιαστά και πιο δύσκολα από τις συνταγματικές φαντασιώσεις. Λυπάμαι αν σου καταστρέφω τα συνταγματικά όνειρα.

Οι αναγνώστες των "ΝΕΩΝ" ρωτούν...

... και παρακάτω βρίσκεται το πρώτο μέρος των απαντήσεων. Οι υπόλοιπες, που δεν μπήκαν στην εφημερίδα λόγω περιορισμένου χώρου, θα δημοσιευθούν εδώ αργότερα το απόγευμα.
-------

Χρήστος Φουντούκης
Κύριε βουλευτή, μετά το άσχημο αποτέλεσμα για τους σοσιαλδημοκράτες στην Ιταλία ήρθε η πανωλεθρία Μπράουν στη Βρετανία. Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο μήνυμα για το ΠΑΣΟΚ σε αυτά τα αποτελέσματα;

Δεν είναι εύκολο να κυβερνάς σήμερα όταν έχεις σεισμικές μετατοπίσεις αλλά ακόμα χειρότερο είναι να αποχαιρετάς τις ευθύνες και τις ικανότητες ενός νέου τρόπου διακυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να εισάγει αλλά και να εξάγει εμπειρίες και μηνύματα. Ο Μπράουν, ο αρχιτέκτονας των Νέων Εργατικών, ο πιο πετυχημένος Ευρωπαίος Υπουργός Οικονομικών, ο πιο μακρόβιος Πρωθυπουργός σε αναμονή θα μπορούσε να είχε μάθει από το ΠΑΣΟΚ μετά την πύρρεια νίκη του το 2000 ότι υπάρχει η παγίδα της συνεχούς επιτυχίας, ότι ο χρόνος εμπεριέχει την απώλεια ενέργειας και έρχεται ο καιρός για ριζικές αλλαγές και ένα νέο χάρτη πορείας, διαφορετικά περνάς εκείνο το κρίσιμο κατώφλι όπου οι επιτυχίες ξεχνιούνται, οι αποτυχίες μεγεθύνονται, τα λάθη ακόμα και τα μικρότερα διογκώνονται, η απώλεια χαρίσματος υπερτονίζεται, οι “μπαταρίες” αδειάζουν, οι αντίπαλοι κλέβουν τις ιδέες σου, οι “δικοί” σου σου δίνουν συμβουλές αυτοκαταστροφικές, οι ανταγωνιστές – σύντροφοι βιάζονται να σε ξεφορτωθούν χωρίς να υπολογίζουν τις συνέπειες, χρυσάφι πιάνεις κάρβουνο γίνεται και τελικά αφήνεσαι στο έλεος του νόμου της βαρύτητας. Το ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα έχει να μάθει αρκετά από τον Μπράουν στην αντιπολίτευση του '94 -97 ο οποίος κατάλαβε ότι δεν κερδίζεις την εξουσία με πολιτικό συνδικαλισμό και σχεδίασε την επανίδρυση, αντεπίθεση και νίκη των Νέων Εργατικών. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να υπενθυμίσει στην Ιταλική Αριστερά ότι για να κυβερνήσεις χρειάζεται πλειοψηφικός σχηματισμός με προγραμματική συνοχή, ισχυρή ηγεσία που πιάνει γερά το τιμόνι κι όχι άθροισμα από κόμματα, κομματίδια και ηγετίσκους σε συνεχές παζάρι.

Χρύσα Χωματίδου
Κύριε Ανδρουλάκη, μέρα με τη μέρα η παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση βαθαίνει παρασύροντας στη δίνη της όλο και περισσότερες χώρες. Μήπως ήρθε η ώρα να δώσουμε στο κράτος τη δυνατότητα να επέμβει αποφασιστικά και να ρυθμίσει τις αγορές;

Ναι, φτάνει το φάρμακο να μην είναι χειρότερο από την αρρώστια και επιταχύνει την καταστροφή, όπως συμβαίνει με πανικόβλητες, άκαμπτες, τυφλές υπερρυθμίσεις. Καμμιά ρύθμιση και καμμιά κρατική παρέμβαση, ακόμα και η πιο έξυπνη, δεν μπορεί να αποκλείσει τις περιοδικές κρίσεις που είναι εγγενείς στη λειτουργία του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και πολύ περισσότερο τα απροσδόκητα κρισιακά συμβάντα. Μπορεί όμως να μαλακώσει τους κραδασμούς, να περιορίσει τις συνέπειες στην “πραγματική οικονομία” και στα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα, να αποτρέψει την “επιδημία” σ' όλες τις χώρες, να κάνει πιο αξιόπιστο risk management, να υποχρεώσει τις τράπεζες να διατηρούν περισσότερα κεφάλαια ανάλογα με το σύνολο των κινδύνων που αναλαμβάνουν κ.α. Συχνά πίσω από τον αιφνίδιο κρατισμό κρύβεται η προσπάθεια να φορτώσουν στον φορολογούμενο τις απώλειες των τραπεζών όταν αυτές ζορίζονται, δηλαδή να κοινωνικοποιούν τις ζημιές και να ιδιωτικοποιούν τα υπερκέρδη από τις άπληστες στρατηγικές υψηλού ρίσκου. Οι μεγάλοι κύκλοι μετασχηματισμού του παγκόσμιου καπιταλισμού μεταβάλουν τις πολιτικές μόδες σε αριστερά και δεξιά και τις ισορροπίες ρύθμισης – απορρύθμισης. Πριν 34 χρόνια ο Νίξον είπε ότι τώρα “είμαστε όλοι Κεϋνσιανοί” και τώρα η Fed και ο Μπους κάνουν μια πολύ πιο δραματική κρατική παρέμβαση σε σχέση με την Ευρώπη.

Δημήτρης Πυργιώτης
Η ΝΔ δεν πιστεύει ότι υπάρχει "ακρίβεια" εφόσον λειτουργεί η "ελεύθερη αγορά". Με ποιο μοντέλο σκέψης και με ποια μέτρα θα καταπολεμήσουν οι σοσιαλιστές το φαινόμενο της "ακρίβειας";
Στέλλα Παπακώστα
Ποια είναι η άποψη της Αριστεράς για την ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης ; Μήπως απλώς επαναλαμβάνει γενικότητες για κερδοσκοπία κλπ.;

Η βλακεία μπορεί να είναι δεξιά μπορεί και “αριστερή” και να υμνεί ή να δαιμονοποιεί μια “ελεύθερη αγορά” που δεν υπάρχει πουθενά. Πάρτε το πετρέλαιο που είναι καρτελοποιημένο από τους Εμίρηδες μέχρι τον Τσάβες. Ο ελληνικός καπιταλισμός έχει υψηλό βαθμό καρτελοποίησης και τις πιο κλειστές και άκαμπτες αγορές προϊόντων, υπηρεσιών και επαγγελμάτων στην ΕU με αντίστοιχες προσοδοθηρικές και κερδοσκοπικές καταστάσεις που διαχέονται στην κοινωνία. Το ελληνικό μοντέλο ανάπτυξης βασίζεται κυρίως στην εγχώρια ζήτηση και έχει ισχυρή πληθωριστική ροπή, ενώ το γερμανικό στην υψηλή παραγωγικότητα και τις εξαγωγές και έχει χαμηλότερο πληθωρισμό. Εδώ οι προσδοκίες όλων των συντελεστών της παραγωγής και της αγοράς είναι πληθωριστικές, ο καθένας προβλέπει ότι ο άλλος θα αυξήσει τις τιμές περισσότερο και δημιουργείται ένα αυτοτροφοδοτούμενο σπιράλ ακρίβειας.
Η ακρίβεια,πέρα από το διεθνές τσουνάμι, είναι σαν τον πυρετό φέρνει στην επιφάνεια βαθύτερες παθολογίες και διαρθρωτικές αδυναμίες. Το επείγον βέβαια είναι να πάρεις “αντιπυρετικά”, “αναλγητικά” όπως: Πρώτο, ενισχύεις άμεσα τους οικονομικά αδύνατους αφού ο “πληθωρισμός των φτωχών” είναι πολύ υψηλότερος από τον “πληθωρισμό των πλούσιων”. Δεύτερο, αποκτάς ελεγκτικούς μηχανισμούς με ισχυρή πολιτική στήριξη, με ανάλογη στελέχωση, διεθνή συνεργασία και υψηλή τεχνογνωσία για να αποκαλύπτεις τις περίτεχνες στρατηγικές των καρτέλ, να περνάς με επιτυχία τα δικαστήρια για να επιβάλλεις τα πρόστιμα και να χώσεις στη φυλακή τα στελέχη που συνεργούν σ' αυτές τις εγκληματικές πρακτικές. Εμείς δε διαθέτουμε ούτε το 20% των αντι-τραστ δυνατοτήτων που έχει για παράδειγμα το O.F.T. της Βρετανίας. Αλλά αυτά είναι οι “ασπιρίνες”. Μην ξεχνάς ότι παράγουμε λίγα και ακριβά, η παραγωγική μας βάση συρρικνώνεται και είναι παραδοσιακή, οι αγορές μας στα μη διεθνώς εμπορεύσιμα εμπορεύματα δεν είναι ανταγωνιστικές, ενώ κυκλοφορεί πολύ χρήμα από τον υπερδανεισμό των νοικοκυριών και του κράτους, την EU, την “σκιώδη” οικονομία, τον τουρισμό, τη ναυτιλία και βέβαια το κράτος προσθέτει στην ακρίβεια με το υψηλό κόστος γραφειοκρατίας, τη χαμηλή απόδοση και χαμηλή παραγωγικότητά του, την ανοιχτή και κρυφή υπέρ τρίτων φορολογία στην κατανάλωση. Θέλεις κι άλλα; Έχεις χαμηλό ποσοστό απασχολούμενων, νέους που αργούν να μπουν στην παραγωγή, κακό δημογραφικό και έντονη αστυφιλία. Το “μείγμα” είναι εκρηκτικό και έντονα πληθωριστικό και δεν ξεπερνιέται μόνο με κραυγές αλλά με μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές τις οποίες πολεμούν οι βολεμένοι “αριστερο” -δεξιοί υποκριτές που χτυπούν κάθε βράδυ στην TV τα στήθια τους για την ακρίβεια.

Δαβίδ Εφραίμογλου
Σας άκουσα πρόσφατα να χαρακτηρίζετε "θυματοποίηση" μία συγκεκριμένη προσέγγιση της "γενιάς των 700 ευρώ". Ποιος συντελεί σ' αυτή τη θυματοποίηση; Τι πρέπει να κάνουμε όλοι εμείς που αγωνιζόμαστε από το πρωί ως το βράδυ για μισθούς πείνας;

“Παιδιά την έχετε βάψει, είστε οι νέοι losers, αποδεχθείτε τη μοίρα σας”, έτσι οι θύτες αποποιούνται τις ευθύνες τους και τις κοινωνικές υποχρεώσεις, κολακεύουν ή θυματοποιούν τη νέα γενιά, αμβλύνουν στον νέο το “ένστικτο” του αγωνιστή στη ζωή που αναλαμβάνει τις ευθύνες του στις σπουδές, την εργασία, τη δια βίου μάθηση, την επιστήμη, την αυτοδημιούργητη επιχειρηματικότητα, την κοινωνική συμμετοχή. Το δεξιό κλύσμα στη νεολαία το ξέρουμε, αλλά υπάρχει και το ψευδοαριστερό μελό που θρηνολογεί με κενολογίες για τη γενιά των 700 ευρώ αλλά συντηρεί την ακινησία και το ηλικιακό και κοινωνικό στάτους κβο σε βάρος των νέων γενεών. Να μεταρρυθμίσουμε το σχολείο και το δημόσιο Πανεπιστήμιο για να μην έχουμε πληθωρισμό πτυχίων δίχως ιδιαίτερη αξία και προοπτική στην αγορά εργασίας; Όχι, φωνάζει και πριμοδοτεί τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες των παιδιών των εύπορων που μπορούν να σπουδάσουν στα καλά ιδιωτικά σχολεία και έξω σε καλύτερα Πανεπιστήμια. Να χρηματοδοτήσει το κράτος τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των νέων για να μπουν πιο γρήγορα στην εργασία; Όχι! Να ενισχύσουμε τα κίνητρα για εργασία συμπληρώνοντας το μισθό του νέου μέχρι ένα εγγυημένο επίπεδο ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών του; Όχι! Να δημιουργήσουμε έναν επενδυτικό “κουμπαρά” για να μειώσουμε τα δυσβάσταχτα ασφαλιστικά βάρη των νέων γενεών στο άμεσο μέλλον λόγω και της δημογραφικής γήρανσης; Όχι! Να φορολογήσουμε τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στη μετα – Κιότο περίοδο για να στηρίξουμε τον “κουμπαρά” των νέων; Όχι! Να δημιουργήσουμε μια ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης και των υπηρεσιών που δίνει καλές δουλειές στους νέους; Όχι! Να μειώσουμε τους φραγμούς εισόδου των νεοεισερχόμενων στα επαγγέλματα και στην επιχειρηματικότητα; Όχι! Τι μένει; Το υπονοούμενο ότι όλοι θα διοριστούν στο δημόσιο και το κράτος νάνι – νάνι θα τους αναλάβει από την κούνια μέχρι τον τάφο. Ο Homo Sovieticus αλλά στον ελληνικό κερδοσκοπικό καπιταλισμό. Ιερόσυλα επιστρατεύονται οι μνήμες, το φωτοστέφανο του Μάη ή του Πολυτεχνείου για να καπελωθεί πιο αποτελεσματικά η νέα γενιά, να της επιβληθεί το βιωματικό, ψυχολογικό και πολιτικό εποικοδόμημα άλλων γενεών με ριζικά διαφορετικά προβλήματα και διαφορετικά μοντέλα περάσματος από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Θυμηθείτε το “Βαμπίρ και Κανίβαλοι”.

Ν. Χ. Κωστόπουλος
Πιστεύετε ότι θα ψηφιστεί το ΠΑΣΟΚ με τα ηγετικά στελέχη που συνεχίζετε να προβάλλετε και τα οποία επί 18 συναπτά έτη απέτυχαν ; μήπως πρέπει να αλλάξετε σελίδα;

Ο λαός κατελήφθη από ηλιθιότητα για 18 χρόνια; Σίγουρα πρέπει να αλλάξουμε σελίδα αλλά να μην ξεχνούμε ότι η πολιτική είναι μια επιστήμη και τέχνη που δεν πέφτει έτοιμη από τον ουρανό αλλά απαιτεί ταλέντο, συμπυκνωμένη γνώση και εμπειρία, ικανότητα να μαθαίνεις από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, ικανότητα να αποφασίζεις και να ενεργείς υπό πίεση σε συνθήκες αβεβαιότητας. Διαφορετικά θα έχουμε ανανέωση τύπου “Καλομοίρας”.

Ο Επισκέπτης της Παρασκευής 9 Μάη

Ο Επισκέπτης της Παρασκευής 9/5/08