Παρασκευή, Ιούνιος 20, 2008

Ο Επισκέπτης της Παρασκευής 20 Ιούνη


Αναρτήθηκε από Μιμης Ανδρουλακης στις 12:47 μμ

5 σχόλια:

Tzoumas.P είπε...

http://www.alphatv.gr/index.asp?a_id=725

ακουστε και αυτο

21/6/08 2:44 μμ
Tzoumas.P είπε...

Κυριακατικη ελευθεροτυπια
Σοσιαλισμός της αγοράς

Το ιστορικό δίλημμα «μεταρρύθμιση ή επανάσταση» που απασχολούσε τους κύκλους του ευρωπαϊκού σοσιαλισμού στις αρχές του 20ού αιώνα, βρίσκει επιτέλους απάντηση: μεταρρύθμιση. Μόλις στις 14 Ιουνίου το Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (P.S.) -τελευταίο από όλα τα άλλα ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά κόμματα- επέλεξε τη μεταρρυθμιστική προοπτική, εγκαταλείποντας «τις ελπίδες της επανάστασης».
Γυρίζοντας σελίδα στη σαραντάχρονη ιστορία του, το P.S. ενέκρινε με την πλατιά συναίνεση του 80% των μελών του τη νέα Διακήρυξη Αρχών που είχε τεθεί προς συζήτηση από τον Απρίλιο, στην οποία απουσιάζει κάθε αναφορά στο μαρξισμό και στην προσφυγή στην επανάσταση για την κατάληψη της εξουσίας, ενώ διατυπώνεται η υποστήριξη της μεταρρυθμιστικής αντίληψης και της «οικονομίας της αγοράς υπό κοινωνικό έλεγχο».
Αυτή η ιδεολογική μετατόπιση του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος προκάλεσε αντιφατικά σχόλια αλλά γενική είναι η εκτίμηση ότι η συναίνεση όλων των «ρευμάτων» υπέρ της νέας Διακήρυξης Αρχών αποσκοπεί στη διατήρηση της ενότητας, λίγους μήνες πριν από το συνέδριο του ερχόμενου Νοεμβρίου, που θα οδηγήσει στην επανίδρυση του κόμματος, με νέα ηγεσία και νέο πρόγραμμα.
* Ετσι, οι εκσυγχρονιστές υποδέχτηκαν την κεντρώα μετάλλαξη του κόμματος ως «ευπρόσδεκτη αποσαφήνιση» του ιδεολογικού του πλαισίου που αναπτερώνει τις ελπίδες για επιστροφή στην εξουσία: «Το μεγάλο κόμμα των μισθωτών», έγραψε η «Le Monde», με τη νέα Διακήρυξη «εισάγει τη λογική στην οικονομία και τη δικαιοσύνη στην κοινωνία».
* Αντίθετα, η αριστερή κριτική επισημαίνει ότι μετά και γαλλικό σοσιαλιστικό κόμμα, ο ευρωπαϊκός σοσιαλισμός παραδόθηκε ιδεολογικά και πολιτικά στον καπιταλισμό και την οικονομία της αγοράς, ακολουθώντας το δρόμο του ρεφορμισμού για την προσέλκυση ψήφων. Πολλοί μάλιστα θυμήθηκαν το κείμενο του προγράμματος του 1969, στο οποίο αναφερόταν ότι «δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική δημοκρατία στην καπιταλιστική κοινωνία» και ότι στόχος του κόμματος «δεν είναι να νοικοκυρέψει το σύστημα αλλά να το αντικαταστήσει με ένα άλλο».
Η σημερινή νέα Διακήρυξη Αρχών είναι η πέμπτη αλλαγή που υιοθετεί το Σοσιαλιστικό Κόμμα από την αρχική διακήρυξη του 1905, με την οποία είχε θέσει στόχο του «τον μετασχηματισμό της καπιταλιστικής κοινωνίας σε μια κοινωνία κολεκτιβιστική ή κομμουνιστική», καταφεύγοντας στην επανάσταση. Τώρα, δέσμιο στη λογική των μεταρρυθμίσεων, επιχειρεί να αναθερμάνει το ειδύλλιο με την κοινωνία, ποντάροντας στη δύναμη των προσωπικοτήτων του κι όχι της ιδεολογικής του ταυτότητας.
Η ευρεία συναίνεση όλων των «μνηστήρων» της κομματικής ηγεσίας -Σεγκολέν Ρουαγιάλ, Μπερτράν Ντελανοέ και Μαρτίν Ομπρί- για τη ρεφορμιστική μετάλλαξη του κόμματος δείχνει ότι η μάχη για την επανίδρυση του κόμματος το ερχόμενο φθινόπωρο δεν θα δοθεί στο ιδεολογικό πεδίο αλλά στο ρινγκ της σύγκρουσης των προσωπικοτήτων και των φιλοδοξιών τους.
ΑΧ. Φ.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 22/06/2008


Y.Γ
Η σοσιαλιστικη διεθνης με το που δεχεται την καπιταλιστικη επεκταση εκτος των εθνικων συνορων,την εξαγορα επιχειρησεων αλλων εθνων ( ΠΧ ΟΤΕ), το μονο που κατορθωνει ειναι να μοιραζει πιο μεγαλους μισθους στους εργαζομενους της μητροπολης, κερδιζοντας την ανοχη τους στην εφαρμογη της καθε ειδους ληστρικης πολιτικης,κλπ αλλα σε καμμια περιπτωση δεν πλησιαζει ουτε χιλιοστο τον σοσιαλισμο.

Τα πραγματα θα ηταν διαφορετικα, εαν οι δυτικοι σοσιαλιστες,σταματουσαν να υπηρετουν τους καπιταλιστες και παραδειγματιζοντουσαν απο την τιμιοτητα του σοσιαλιστη σαλβαδορ αλλιεντε.
Η σταση τους στην περιπτωση της ιδιωτικοποιησης της airbus, που προεκυψε απο δημοσια κοινοπραξια, ειναι ενδεικτικη.
Σοσιαλισμος σε διεθνες επιπεδο σημαινει συμμετρικη αναπτυξη ολων, στη βαση της αδελφοσυνης των λαων.
Και για αυτους τους λογους, η υπαρξη των κομμουνιστων ειναι αναντικαταστατη

22/6/08 1:47 πμ
Tzoumas.P είπε...

Η Σοσιαλιστικη οικονομικη ολοκληρωση και η οικονομικη στρατηγικη, συμφωνα με τον Ουγγρο οικονομολογο Ferenc Kozma,

Economic Integration and Economic Strategy. Ferenc Kozma. Boston: Nijhoff, 1982, 250 pp.
http://www.foreignaffairs.org/19830601fabook12191/ferenc-kozma/economic-integration-and-economic-strategy.html

Correctly arguing that the integration of the socialist economies of Eastern Europe cannot follow the paths of the European Community, this Hungarian economist sees a "synchronized development policy" as the only reasonable objective. While sounding positive, he shows how difficult that approach is. He puts more emphasis than most observers would on solidarity within the group and the commitment to narrow the gap between the least and most productive economies. Facts, says Mr. Kozma, must guide policy, not general ideas about integration, and he makes detailed recommendations for Hungary. This densely written book is for specialists but has some interesting material on patterns of production and trade among the socialist countries and some unusual lines of argument.

23/6/08 1:33 μμ
Yannis Zabetakis είπε...

Διαβάζω ότι τα μονοπάτια των μιζών από τα ταμεία της Siemens μέσω του κ. Τσουκάτου για τα ταμεία του ΠΑΣΟΚ έχουν επτά ενδιάμεσες στάσεις. Το θέμα των στάσεων (διάβαζε «μεσάζοντες») στα κονδύλια ή στα ομόλογα είναι άμεσα και άρρηκτα συνδεδεμένο με τη διαδικασία της ιχνηλασιμότητας και του …ηλιελαίου!

Ναι!

Η διαδικασία της ιχνηλασιμότητας που εφαρμόζεται στα τρόφιμα (ώστε να γνωρίζουμε ποια συγκεκριμένη παρτίδα παραγωγής αγοράστηκε από ποιον προμηθευτή και κατέληξε σε ποιον πελάτη), είναι η ίδια που εφαρμόζεται σε όλες τις διαδικασίες παραγωγής από ανεμιστήρες και κινητά τηλέφωνα έως αυτοκίνητα και συστήματα ασφαλείας (π.χ. C4I).


Mε αφορμή την πρόσφατη επιμόλυνση του ηλιελαίου με το ορυκτέλαιο και τη σχετική νομοθεσία για την ιχνηλασιμότητα (Ευρωπαϊκός Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002), ας δούμε σύντομα τι σημαίνει «ιχνηλατώ».

Στο άρθρο 3, παράγραφος 15 του ΕΚ 178/2002 ορίζεται ο όρος της ανιχνευσιμότητας (ή ιχνηλασιμότητας, traceability) ως εξής: «ανιχνευσιμότητα» : η δυνατότητα ανίχνευσης και παρακολούθησης τροφίμων, ζωοτροφών, ζώων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων ή ουσιών που πρόκειται ή αναμένεται να ενσωματωθούν σε τρόφιμα ή σε ζωοτροφές, σε όλα τα στάδια της παραγωγής, μεταποίησης και διανομής τους.

Επίσης, το άρθρο 18 έχει 5 παραγράφους που αναλύουν τον όρο της ανιχνευσιμότητας διεξοδικά και διευκρινίζουν ρητά ότι όλα τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές που διοχετεύονται στην αγορά της Κοινότητας «πρέπει να φέρουν κατάλληλη επισήμανση ή σήμα αναγνώρισης ώστε να διευκολύνεται η ανιχνευσιμότητά τους, μέσω κατάλληλων εγγράφων ή πληροφοριών».


Χάρη στα συστήματα ανιχνευσιμότητας (ή ιχνηλασιμότητας) τώρα μπορούμε να ξέρουμε από «πού κρατάει η σκούφια» όλων των τροφίμων που καταναλώνουμε. Κατ’αυτόν τον τρόπο, μπορεί ο καταναλωτής να γνωρίζει από ποιον παραγωγό έχει προέλθει το αυγό που έχει στα χέρια του και ανατρέχοντας στα αρχεία της παραγωγικής μονάδας μπορεί να βρει μέχρι και το ... διαιτολόγιο της κότας από την οποία προήλθε το αυγό του!


























Για την εφαρμογή της
ιχνηλασιμότητας, όπως
προβλέπεται από τους σχετικούς
κανονισμούς, απαιτείται
τόσο η ατομική όσο και
η συντονισμένη προσπάθεια
όλων των φορέων που εμπλέκονται
άμεσα ή έμμεσα στην εφοδιαστική
αλυσίδα των τροφίμων. Οι φορείς αυτοί
είναι δύο κατηγοριών: άμεσοι
(π.χ. προμηθευτές, αγροκτήματα,
μεταφορείς, καταναλωτές) και
έμμεσοι (π.χ. νομικοί επιστήμονες,
ΜΜΕ, εταιρείες συμβούλων).

Είναι φανερό ότι η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί τεκμηριωμένες διαδικασίες που θα διασφαλίζουν την ιχνηλασιμότητα της κάθε πρώτης ύλης που έχει χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή του τελικού προϊόντος που εμπορεύεται.
Ανάλογες διαδικασίες ιχνηλασιμότητας τηρούνται (ή θα έπρεπε να τηρούνται) σε όλους τους τομείς τόσο της παραγωγικής διαδικασίας όσο και του τομέα των υπηρεσιών (π.χ. τραπεζικές). Όσον αφορά τις κομματικές επιχορηγήσεις, το κάθε κόμμα (π.χ. Δημοκρατικό στις ΗΠΑ, Εργατικό στη Μεγ. Βρεταννία) πρέπει να μπορεί να αποδεικνύει ανά πάσα στιγμή τους χρηματοδότες του με κάθε λεπτομέρεια (δηλ. ποιος και πώς έδωσε χρήματα και πότε έγινε αυτή η χορηγία).
Στην Ελλάδα της φαιδράς πορτοκαλέας όμως που ο γιαλός είναι ολόισιος, αυτές οι χορηγίες δεν έχουν ίχνη αλλά από την άλλη οι έλληνες σοσιαλιστές θα μαζευτούν στο πιο ακριβό ξενοδοχείο της χώρας για το 23ο συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Το επίσημο ΠΑΣΟΚ ζήτησε μάλιστα και χορηγία €1.000.000 από τη Νομαρχία Αθηνών. Η εν λόγω νομαρχία έκανε δεκτό κατά το ήμισυ το σοσιαλι(η)στικό αίτημα και θα συνεισφέρει €500.000.
O tempora o mores…

25/6/08 6:19 πμ
Νίκος_11_11_64 είπε...

Αγαπητέ Μίμη

Ομολογώ ότι απέτυχα όταν είχα σχολιάσει στο φιλόξενο blog σου με αφορμή το ξεπούλημα του ΟΤΕ ότι οι αποκαλύψεις στη Siemens, αν και σίγουρα εμπλεκόμενο και λαδωμένο ποικιλοτρόπως, δεν θα αγγίξουν το πολιτικό προσωπικό.
Τώρα στο θέμα μου, όταν ο στρατηγός του εκσυγχρονισμού κυνικά και ανερυθρίαστα δηλώνει "σε επίσκεψη στα γραφεία του στο ΠΑΣΟΚ του επικεφαλής της Siemens Hellas Χριστοφοράκου δέχτηκα την προσφορά του για συμμετοχή στην καμπάνια του ΠΑΣΟΚ με 1.000.000 μάρκα και του υπέδειξα λογαριασμό στο εξωτερικό για την κατάθεση του ποσού", όταν ο Κ. Σημίτης, που ούτως ή άλλως θα καταγραφεί θετικά στην ιστορία για το έργο του δηλώνει απαθώς ότι λυπάται, όταν φίλος της σημερινής ηγεσίας, προφανώς λόγω φαβοριτισμού, "αντιπροσωπεύει" τη SAIC και βγάζει μερόκαματο 6,5 εκατομμύρια ευρώ, ως νόμιμη αμοιβή από την αμερικανική εταιρεία, από τα οποία παραχωρεί περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ αμοιβή σε δικηγόρο ο οποίος υποτίθεται τον συνέστησε στη SΑΙC, όταν Πασοκικά απολιθώματα προσπαθούν να επιτύχουν το ξεκαθάρισμα λογαριασμών και να εμφανιστούν ως καθαροί τιμαριοποιώντας την κληρονομιά του ΠΑΣΟΚ, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι αβίαστο και προφανές. Είτε όπως πολύ σωστά είχε πει η Βάσω Παπανδρέου και τότε παρεξηγήθηκε, παραδώστε τα κλειδιά του κόμματος στους 30ρηδες, είτε όπως θα έλεγαν άλλοι δυστυχώς σήμερα το κόμμα χρεοκόπησε, ήρθε η ώρα για τη νέα μεταπολίτευση με ένα κοκκινοπράσινο κόμμα του δημοκρατικού σοσιαλισμού και της οικολογίας με νέο ηγέτη και νέους επικεφαλής από το χώρο του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ και ευρύτερα.
Άλλωστε ΠΑΣΟΚ ή οποιοδήποτε κόμμα στο χώρο του και ΝΔ στο 70% έως 80% της εφαρμοζόμενης πολιτικής συμπίπτουν, αυτό συμβαίνει και σε όλες τις χώρες της Δύσης με τα κόμματα εξουσίας και είναι συνέπεια της παγκοσμιοποιημένης ως ένα βαθμό αγοράς και οικονομίας, τα περιθώρια οικονομικού βολονταρισμού είναι περιορισμένα σε μία εθνική αγορά . Αυτό προκαταβολικά δεν είναι κακό, υπάρχουν κρίσιμοι τομείς στην κοινωνία που μπορεί να αντιπαρετεθεί
μία αριστερόστροφη πολιτική σε μία νεοσυντηρητική όπως, οι τομείς των
δικτύων, της αποκέντρωσης, της παιδείας, των μειονοτήτων, του περιβάλλοντος και της
πράσινης οικονομίας. Πρωτίστως όμως θα πρέπει να διαφοροποιείται σε ατομικό επίπεδο ο καθένας μας έναντι των κυρίαρχων στερεότυπων συμπεριφοράς και πρακτικής που επιβάλει πολλές φορές ο καπιταλισμός. Εδώ που είναι θεωρητικά πιο εύκολο να διαφοροποιηθούν τα υποκείμενα του σοσιαλιστικού φορέα εδώ απέτυχαν και αυτή η αποτυχία λόγω συγκυρίας Siemens φαίνεται κυρίαρχη.

Νίκος από Πειραιά

26/6/08 1:10 πμ

Ανάρτηση Σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)