Αγαπητέ Μίμη, προς επίρρωση των λεγομένων σου γιά την εξάρτηση της ευρωπαικής αριστεράς από αμερικάνους liberal διανοούμενους, και πόσο διαφορετικοί είναι οι προβληματισμοί στις δύο πλευρές του Ατλαντικού γιά πολλά θέματα,παραθέτω γιά ενημέρωση και προβληματισμό άρθρο του Κρούγκμαν γιά το θέμα του τρόπου αντιμετώπισης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (δικαιώματα εκπομπής έναντι φόρου άνθρακα) στην παρακάτω διεύθυνση.http://www.nytimes.com/2009/05/18/opinion/18krugman.html?partner=rssnyt&emc=rss
Ανάμεσα στα γραφόμενα, ενδιαφέρον έχει πόσο διαφορετικοί είναι οι προβληματισμοί στην Αμερική γιά το θέμα και θα έλεγα και πολύ πιό πίσω από τους αντίστοιχους στην Ευρώπη.Πράγμα κατανοητό μιάς και δεν έχουν συμμετάσχει στην αγορά δικαιωμάτων εκπομής (Κυότο) και τώρα ξεκινάνε να βρούν ένα τρόπο ενασχόλησης με το θέμα. Ας μην μας ξεφεύγει όμως ένα γεγονός. Ελάχιστη είναι ή πολύ λίγο προβεβλημένη, η παραγωγή ιδεών και επεξεργασιών γιά επίκαιρα θέματα οικονομίας και πολιτικής στην προοδευτική ευρώπη. Συνεπώς θα έλεγα ότι ναι μεν αλλιώς προβάλεσαι αν είσαι από το YALE, και άσχετα από την ποιότητα αυτού που λες,αλλά υπάρχει και ένα εγγενές θέμα παραγωγής ιδεών, επεξεργασιών στην Ευρώπη. Σε τελική ανάλυση, αν "παράγεις" κοινοτυπίες, το κάτι έστω ελάχιστα πιό πρωτότυπο φαίνεται σαν καινοτομικό. Η ακινησία στην Ευρώπη , πολύ δε μάλλον στην Ελλάδα, είναι όχι μόνο οικονομική και πολιτική αλλά και διανοητική. Έτσι ακούγεται καινοτομικό το περί 'πράσινης ανάπτυξης', ενώ βεβαίως δεν περιγράφεται ούτε καν ακροθιγώς τι περιλαμβάνει, που στοχεύει, τι αναδιατάξεις απαιτεί και πώς μπορεί να προσανατολιστεί σε κατευθύνσεις που να περιλαμβάνει και τους αδυνάτους αυτού του κόσμου.Απλά , ακούγεται ωραίο, μέχρι να καταντήσει κοινότυπο στην επανάληψή του. Κατά βάση, θα συμφωνήσω με την άποψή σου, ότι πρόκειται γιά μιά απόπειρα (ανάμεσα και σε άλλες που τρέχουν παράλληλα) καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης.Όπως επίσης ότι δεν σχετίζεται σε απόλυτο βαθμό με θέματα περιβάλλοντος αλλά με άλλα ζητούμενα (εξάντληση φυσικών πόρων, γής, ενέργειας κ.λ.π) Πεδίο δράσης μιάς Προοδευτικής Αριστεράς είναι η αποφασιστική συμμετοχή και σε αυτή και σε άλλες που θα δρομολογηθούν και ας προκειται για καπιταλιστική αναδιάρθρωση (μακριά από εμένα ή άποψη της κατά Ιστορία Αριστεράς, ότι καπιταλιστική είναι τι μας νοιάζει εμάς...) Αλλά γιά να είναι αποφασιστική απαιτεί , θεωρία (επεξεργασία) και δομημένη πολιτκή παρέμβαση. Δυστυχώς η τρέχουσα αντίληψη στις ποικίλες εκδοχές τις, μόνο σε τέτοια κατεύθυνση δεν κινείται. Είτε εξαντλείται σε "χαρούμενες πράσινες αναπτύξεις" είτε σε απολίτικες και συντηριτικές "αντικαπιταλιστικές αποχές από το καπιταλιστικό μίασμα". Ας συνεχίσουμε . όσοι θέλουμε και βλέπουμε... Υ.Γ.Αν θες σχολίασε τις απόψεις Κρούγκμαν γιά πιό αποδοτική εφαρμογή των δικαωμάτων εκπομπής έναντι του φόρου άνθρακα με την οποία μέθοδο έχεις ταχθεί στο Λευκό Κοτσύφι.
Υ.Γ.2. Μιά φιλική και συντροφική παρότρυνση. Μακριά από επαφές με ζούγκλες που αναμεταδίδουν τις παρουσιάσεις σου live.Έξυπνος άνθρωπος είσαι, καταλαβαίνεις, μην επεκταθώ.
Sxetika me anafores sas ston politismo, para8eto sxetiko keimeno:
ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ ΚΑΙ ΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΟΣΧΟΒΙΑ Α. ΚΑΣΚΟΥΡΑ ΙΟΥΝΙΟΣ 2009
Το 2009 ανοίγει μια καινούργια περίοδο στις διεθνείς σχέσεις και ίσως στην Ιστορία. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από μια κρίση όχι μόνο οικονομική αλλά και από μια αποτυχία των νέο-συντηρητικών Αμερικάνων καθώς και μιας νέας πολιτικής ηγεσίας στις ΗΠΑ, με βλέψεις ηθικής πολιτικής, με προοπτική συνεργασίας με την Ευρώπη και πιο παρεμβατικής στην οικονομία. Ο 21ος αιώνας οφείλει να λειτουργήσει ως ένας πολυπολικός αιώνας, πιο σωστός, με μεγαλύτερο σεβασμό στον άνθρωπο, το περιβάλλον, τα κοινωνικά δικαιώματα. Πρώτα η Ευρώπη πρέπει να δώσει το παράδειγμα. Είναι επείγον! Η κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική δημοκρατία της πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος. Για να πραγματοποιηθεί όμως κάτι τέτοιο, πρέπει να υποστηρίξει μια διαφορετική Δημοκρατία, να εμβαθύνει σε αυτή και να την φέρει κοντά στους πολίτες. Ο πολίτης της σημερινής Ευρώπης είναι αποξενωμένος και ψυχρός, δεν βιώνει και δεν συμμετέχει ενεργά στην πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική διαμόρφωση της ίδιας του της κοινωνίας και ζωής. Για να πραγματοποιηθεί και να έχει θετικό αποτέλεσμα το μεγάλο σοκ των πολιτισμών, η μόνη διέξοδος σήμερα για αλλαγή πλεύσης των πολιτικών συστημάτων, είναι η συνεργασία όλων των κρατών μελών έχοντας μόνο έναν κοινό στόχο:
Διάλογος Καινοτομία Δημοκρατική προσέγγιση του πολίτη Επαναπροσδιορισμός αξιών και εννοιών.
Οι σοσιαλιστές κυρίως και όσοι έχουν άμεση σχέση με θέματα πολιτισμού, οφείλουν να υπερασπίζονται και να υπενθυμίζουν συνεχώς τα μεγάλα πολιτικά στοιχήματα που έχουν να κάνουν με την κουλτούρα της χώρας μας.
Μετά από σχολαστική μελέτη των προγραμμάτων ευρωπαϊκών σοσιαλιστικών κομμάτων και προσαρμογή στην ελληνική πραγματικότητα, προτείνεται:
1. αναπροσαρμογή του πολιτιστικού μοντέλου του ολοκληρωτικού καπιταλισμού-αναφορά στον μύθο του πλουραλισμού στον χώρο του πολιτισμού. 2. ανάλυση και επανεξέταση των θεμάτων ελληνικότητας, πολυπολιτισμικότητας, σχέσης προϊόντος και κοινού, του ρόλου της μητρόπολης και της επιβολής προτύπων και των ΜΜΕ. 3. υπεράσπιση του εργαζόμενου στον πολιτισμό, βελτίωση της θέσης του, ασφάλιση των επαγγελματιών για να έχουν την δυνατότητα να εξασκούν με αποτελεσματικότερο τρόπο το λειτούργημά τους. 4. προσπάθεια αποκέντρωσης των πολιτιστικών δρώμενων σε ότι έχει να κάνει με την χρηματοδότηση των καλλιτεχνικών ομάδων και των μεμονωμένων καλλιτεχνών. 5. για την απόκτηση νέου κοινού, η σοσιαλιστική πολιτική οφείλει να κατοχυρώσει και να προωθήσει την πολιτιστική παιδεία όσο γίνεται σε περισσότερους δημόσιους φορείς. 6. συμβολή σε ένα νέο μοντέλο αμοιβής των συγγραφέων και καλλιτεχνών έτσι ώστε το κεφάλαιο της κινητής τηλεφωνίας και του ιντερνέτ να χρηματοδοτούν το καλλιτεχνικό προϊόν όπως για παράδειγμα στην Γαλλία εδώ και 25 χρόνια η τηλεόραση χρηματοδοτεί την κινηματογραφική παραγωγή. 7. ο πολιτισμός δεν πρέπει να είναι ένα εμπόρευμα. Γι’αυτό το λόγο πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο γίνεται μακριά από τα μεγάλα οικονομικά στοιχήματα που πολλές φορές αλλοιώνουν την ποιότητά του. Πρέπει ο πολιτισμός να θεωρηθεί ως κοινό βασικό μέλημα της Ευρωπαϊκής οικογένειας, κυρίως αυτή την εποχή που περνάει βαθιά κρίση ταυτότητας. 8. στον τομέα της οπτικοακουστικών μέσων, 15 κύρια διεθνή γκρουπ ελέγχουν το 60% της παγκόσμιας αγοράς προγραμμάτων. Στον κινηματογράφο, τα αμερικάνικα στούντιο ελέγχουν το 70% της ευρωπαϊκής αγοράς. Τα ίδια ποσοστά συναντούμε στον εκδοτικό χώρο και τον τύπο. 9. η ελληνική-ευρωπαϊκή προσέγγιση οφείλει να υποστηρίξει ένα σχέδιο σχετικό με τα οπτικοακουστικά μέσα και τον τύπο που να βασίζεται σε τέσσερις κύριους άξονες:
1. υποστήριξη μιας δημόσιας οπτικοακουστικής κάλυψης με στόχο την ποιοτική τηλεόραση, με πραγματική και μόνιμη χρηματοδότηση καθώς και καινούργια αξιόπιστη καθοδήγηση-διεύθυνση. 2. εξασφάλιση πολυφωνίας και πλουραλισμού στις θέσεις και απόψεις. 3. εξασφάλιση σε όλους τους Έλληνες την είσοδο στην ψηφιακή τεχνολογία. 4. υποστήριξη της δημιουργίας και της εργασίας προωθώντας ένα δυναμικό προγραμμάτων που να ευνοούν τις τοπικές πρωτοβουλίες σε όλους τους καλλιτεχνικούς τομείς. Αν και ήδη γίνεται μια ανάλογη προσπάθεια, η διαφήμιση και η προώθηση του καλλιτεχνικού προϊόντος βραδυπορεί και χωλαίνει, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
10. Εισαγωγή και προσαρμογή νέων όρων στην ελληνική κοινωνία που έχουν άμεση σχέση με την πολιτική του πολιτισμού. Εξοικείωση των όρων αυτών με την ελληνική πραγματικότητα και κυρίως επιστημονική προσέγγιση ζητημάτων όπως η πολυπολιτισμικότητα. (Σε αυτό το σημείο η αναφορά σε θέματα και παραδείγματα από τον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο φαίνεται απαραίτητη). Μέσα στο πλαίσιο της νέας πολιτικής του πολιτισμού πρέπει να ενταχθεί ο όρος της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.
Ο πολιτισμός δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως θέμα ή τομέας. Είναι δικαίωμα. Είναι και πρέπει να παραμείνει η κύρια διάσταση του ανθρώπου που έχει λογική και πνεύμα. Ο σοσιαλισμός που θέλουμε να προωθήσουμε είναι πολιτισμικός, διαφορετικά δεν είναι σοσιαλισμός για εμάς. Δεν υπάρχει έθνος χωρίς πολιτισμό. Για τους σοσιαλιστές, το έθνος είναι ένα συμβόλαιο, μαθαίνεται μέρα με τη μέρα. Η πρόταση ενός διαφορετικού συστήματος όπου το χρήμα θα κινείται προς όφελος και του πολιτισμού είναι προτεραιότητα. Αξίζει μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης να βρούμε για την ελληνική πολιτιστική πρόοδο αυτό που ονομάζεται θετικό χωρίς να παραγκωνίσουμε τις υπάρχουσες αξίες και προσπάθειες.
Αναλυτικότερα:
• Μέσα στα πλαίσια της πολιτικής πολιτισμού υπάρχει η ιδέα αξιοποίησης ενιαίου πολιτιστικού κεφαλαίου των ευρωπαϊκών χωρών έτσι ώστε η αξιοποίηση των πολιτιστικών προγραμμάτων να γίνεται παράλληλα (και για κάθε χώρα ξεχωριστά ανάλογα με το πολιτιστικό της προϊόν) και να δημιουργούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις προς ίση πρόσβαση στην πολιτιστική δημιουργία. • Μέσα στην πολιτική πολιτισμού, όσο κι αν αυτό θεωρείται από πολλούς κοινότυπο, οφείλουμε να μην προβούμε σε αναλύσεις εννοιών περί πολιτισμού και να εστιαστεί το ενδιαφέρον σε 2 ως 3 βασικές θεματικές ενότητες που θα αποτελέσουν τη βασική γραμμή και τους βασικούς κανόνες οργάνωσης πολιτιστικής ταυτότητας • Πρέπει όσοι ασχολούνται με τον Πολιτισμό στην Ελλάδα, να θεωρήσουν δεδομένο πως δεν υπάρχει Πολιτιστική Ελληνική Ταυτότητα. Η προώθηση της πολιτιστικής δημιουργίας ως προϊόν δεν είναι απαραίτητα κατάργηση της ποιότητάς του. Μια τέτοια πολιτική συντηρεί οικονομικά μια χώρα και συμβάλλει στην παγκόσμια διαφήμισή της, πράγμα που η Ελλάδα δεν έκανε σχεδόν ποτέ. • Να οριστεί Συμβούλιο Μεσογειακής Πολιτιστικής Πολιτικής έτσι ώστε να χαρακτηριστεί η Μεσόγειος, με βάση και ορμητήριο την Ελλάδα, ως ζώνη Ειρήνης, Σταθερότητας, Πολιτιστικής Πρωτοβουλίας διάδοσης της μεσογειακής κληρονομιάς.
Παρατηρούμε συνεχώς πολιτική αδράνεια σε ότι έχει να κάνει με τα θέματα πολιτισμού. Για τον λόγο αυτό, η συνεχής πληροφόρηση του πολίτη για τα ευρωπαϊκά πολιτιστικά δρώμενα, η συμμετοχή του με δημοψηφίσματα στις αποφάσεις πολιτικής πολιτισμού καθώς και η δημιουργική του παρέμβαση σε προγράμματα πολιτιστικής υποστήριξης οφείλουν να ληφθούν σοβαρά υπόψη από κάθε σοβαρή, προοδευτική, οργανωμένη, συνεπή και αξιοκρατική πολιτική παράταξη σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Τετάρτη, 20 Μάϊος 2009 Ένα αναγκαίο άλμα προς το μέλλον: η Πράσινη Τράπεζα
Η συζήτηση έχει ξεκινήσει διεθνώς- εδώ και πολύ καιρό- , οι διαθέσεις όλων μοιάζουν θετικές , η χρηματοπιστωτική υποδεικνύει νέα μοντέλα οικονομικής ανάπτυξης και έτσι η έννοια της πράσινης οικονομίας, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της νέας εποχής. Κάθε χώρα προσπαθεί αν διαμορφώσει ένα πλάνο ενεργειακής και οικονομικής μετάλλαξης, με βάση τις περίφημες ΑΠΕ( ανανεώσιμες πηγές ενέργειας). Οι πυλώνες όμως κάθε οικονομικού μοντέλου , στηρίζονται στα πήλινα πόδια των πιστωτικών ιδρυμάτων, που σχεδόν παντού καρκινοβατούν. Η Ελλάδα, χώρα που υπήρξε κάποτε εντάσεως φυσικού κεφαλαίου( μην ξεχνάμε ότι ήμασταν ουσιαστικά ΄΄αγροτική οικονομία΄΄ μέχρι και πριν 20-30 χρόνια) μπορεί σήεμρα να συνδυάσει την προοπτική εξόδου από τον φαύλο κύκλο της στασιμότητας, με μία μεταρρυθμιστική τομή στο τραπεζικό σύστημα . Το Ελληνικό Δημόσιο, οι Συνεταιριστικές Τράπεζες , καθώς και η Αγροτική Τράπεζα, θα μπορούσαν με την περίφημη μέθοδο των ΣΔΙΤ( συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα) να ταράξου τα νερά στην ΝΑ Ευρώπη, δημιουργώντας την μεγαλύτερη Green Bank στην περιοχή ! Σύμφωνα με τις τωρινές κεφαλαιοποιήσεις Αγροτικής τράπεζας και Συνεταιριστικών τραπεζών και με μια γενναία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου μετά την συγχώνευση , που θα καλυφθεί εξ ‘ολοκλήρου από το Δημόσιο , η ελληνική Green Bank θα μπορούσε να αποτελέσει το θεμέλιο της Πράσινης Οικονομίας στην ευρύτερη Βαλκανική ζώνη. Η έννοια της «Πράσινης Τράπεζας», ενός ιδρύματος παροχής κινήτρων και μέσων για «πράσινες επενδύσεις», με κύριο χαρακτηριστικό την ευελιξία, θα μπορούσε ενδεικτικά να κάνει τα ακόλουθα : -Να χρηματοδοτεί τον ιδιωτικό τομέα για παραγωγικές επενδύσεις σε ΑΠΕ με τις ανάλογες παροχές σε φορολογικά και αναπτυξιακά κίνητρα για καθαρές πηγές ενέργειας, με μακροπρόθεσμη προοπτική στην ελαχιστοποίηση τής χρήσης υδρογονανθράκων (Φωτοβολταϊκά, Ανεμογεννήτριες, Υδροηλεκτρικά, Γεωθερμικά, Ανακύκλωση, Βιομάζα κ.α)
- Να χρηματοδοτεί προγράμματα ΑΠΕ προερχόμενα από Νομαρχίες και Δήμους, περνώντας κεφάλαια απευθείας από τον Δημόσιο Προϋπολογισμό στην Ενεργειακή Οικονομία ( public ‘bridge financing’), κυρίως σχέδια εκσυγχρονισμού των διακλαδώσεων μεταφοράς και διανομής
- Να επιδοτεί με χαμηλό κόστος ( eco- επιτόκια) την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη - Να δημιουργήσει μια σειρά eco- Προιόντων( πχ. Ομόλογα Καινοτομίας ,δάνεια για υβριδικά αυτοκίνητα, στεγαστικά προγράμματα για ενεργειακά σπίτια και οικολογικά κτίρια ) των οποίων οι πρόσοδοι θα χρησιμοποιούνται στη χρηματοδότηση προγραμμάτων ΑΠΕ. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη αμερικανικού πανεπιστημίου, το 43% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι θα προτιμούσαν να κάνουν συναλλαγές με μια Πράσινη Τράπεζα, όχι μόνο λόγω οικολογικής συνείδησης, αλλά και για λόγους επενδυτικούς /αποδοτικούς!
Είναι ο καιρός κατάλληλος τόσο για μια πρωτοποριακή συγχώνευση στον ασθμαίνοντα τραπεζικό κλάδο της ελληνικής οικονομίας( όλοι μιλάνε για την ανάγκη συγχωνεύσεων και την απαιτούμενη συρρίκνωση του ανταγωνισμού ) ,όσο και για ένα ποιοτικό άλμα προς το μέλλον, όσο αφορά το περίφημο μοντέλο της Πράσινης Οικονομίας. Μόνο με ‘πράσινες πιστώσεις ‘ και ορθολογικό σχεδιασμό θα αποδώσει η αξιοποίηση της πλούσιας σε ΑΠΕ χώρα μας. Ας ρίξουμε την καύσιμη ύλη-που λέγεται χρήμα-στο ντεπόζιτο της φύσης που μας χαρίζει αυτός ο τόπος…. Αναρτήθηκε από Elias στις 6:13 πμ
επιγραμματικα,, ιδρυση ( δημοτικων )κεντρων για προσεγγιση της τριτης ηλικιας στο χειρισμο Η/Υ, και ιντερνετ,, ,,τα εν λογω ιντερνετ καφε θα μπορουσαν να ειχαν χαραχτηρα και κλαμπ, συλλογου με χωρους αναγνωστηριου, βιβλιοθηκης (και με τον ημερησιο, μηνιαιο τυπο),προβολης φιλμ,(προτζεκτορς) ομιλιες,,, ,,στην πολιτιτιστκα στερημενη επαρχια,,, χωρια, κεφαλοχωρια κλπ θα ηταν παραγοντας ανασχεσης της μονιμης πολιτιστικης ανυπαρξιας και υποβαθμισης,,, και οχι μονο,,,αφου το ιντερνετικο γνωστικο αντικειμενο θα επιδρουσε, για ευνοητους λογους, θετικα στην ψυχολογια της τριτης ηλικιας
Opportunities for Green Construction and Energy Efficient products, materials, technology and services in Romania and the Central Eastern European region
Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας υπάρχει το σλόγκαν "Όλα είναι θέμα Παιδείας". Το πόσο το πιστεύει αυτό το Υπουργείο και η κυβέρνηση φαίνεται από το ποσό που διαθέτει για την Παιδεία και την ορθολογιστική του διαχείριση. Σήμερα αγόρασα ένα γκατζετάκι για ν' ακούω μουσική, που πέρυσι δεν μπορούσα να αγοράσω λόγω τιμής. Προέλευση: Κίνα. Μια χαρά κάνει τη δουλειά του. Εμείς τι παράγουμε; Ούτε καν τι έχει μέσα δεν ξέρουμε. Μπορεί η σχεδίασή του να είναι αμερικάνικη ή γερμανική, δεν είμαι σίγουρος, μπορεί να είναι και κινέζικη, πάντως ελληνική δεν είναι. Τι σόι Παιδεία και Εκπαίδευση είν' αυτή που έχουμε που δεν μαθαίνει τα παιδιά ούτε τι έχει μέσα μια τηλεόραση; "Αρχαίο πνεύμα αθάνατο" δεν έφαγε κανένας. Και ΔΕΝ έχουμε να δείξουμε στο κόσμο τίποτα σήμερα: Μόνο την Ακρόπολη. Τι μπορούμε να κάνουμε με τον τουρισμό, τη βαριά μας, λεγόμενη, Βιομηχανία; Πώς μπορούμε να συναγωνιστούμε την Τουρκία, ας πούμε, με τον καφέ ακριβότερο κι από την Γερμανία; Κι ποιος θα έλθει Ελλάδα το καλοκαίρι για ήλιο και θάλασσα, αφού απέναντι τα έχουνε πιο φτηνά; Από φιλελληνισμό; Εδώ πολλοί Ελληνες σκέφτονται να πάνε διακοπές στην Τουρκία ή Αλβανία για πιο φτηνά και μιλάμε για Γερμανούς; Αρα, τι μας μένει; Η υψηλή Τεχνολογία με πράσινους κόκκους; Πού την είδατε; Τι "πράσινο" έχουμε εκτός από τον Παναθηναϊκό και το ΠΑΣΟΚ (σαν χρώμα όχι σαν πολιτική); Πόσες επενδύσεις, πόσες ευρεσιτεχνίες έχουμε γενικά, να μην πω πόσες στην Πράσινη Τεχνολογία; Ποια εργοστάσια παράγουν πράσινα Προϊόντα; Πέστε μου ένα. Αντε 1-2 με ηλιακούς θερμοσίφωνες. Αστεία πράματα. Λοιπόν: Αφήστε τα μεγάλα λόγια, πιάστε δουλειά, δώστε Παιδεία και Εκπαίδευση, που πάει κατά διαόλου, το επίπεδο συνεχώς πέφτει, το ξέρω, είμαι εκπαιδευτικός, και ανοίξτε δουλειές για τη νέα γενιά. Γιατί εμείς, η λεγόμενη γενιά του Πολυτεχνείου, αφού τα κάναμε σκ., πάμε για χαμομήλι... Αλλά, Μίμη, δεν είναι μόνο το ποσοστό του ΑΕΠ, που είπε ο Γιώργος οτι θα το αυξήσει: Χρειάζονται συγκεκριμένες πολιτικές που θα εκπληρώνουν συγκεκριμένους στόχους, και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, τουλάχιστον 10/ετίας, πράγμα που κανένα κόμμα αυτή τη στιγμή δεν έχει. Μ' άλλα λόγια, αλλαγή ρότας. Τι θέλουμε για τα επόμενα 20 χρόνια; Πού θα πάει το καράβι; Πώς φαντάζονται-οραματίζονται οι πολιτικοί μας την Ελλάδα το 2020-2030; Και βέβαια όχι για μας, εμείς μάλλον θα έχουμε αποχωρήσει από τον μάταιο τούτο κόσμο. Τουλάχιστον να μην ρίχνουν σκ. στο λάκκο μας τα παιδιά μας...
Θα μου πείτε: Σιγά, ρε φίλε, κάτι μας είπες, δεν τα ξέρουμε. Φυσικά, αλλά τα ξεχνάμε, και δεν κάνουμε τίποτα για να τα βελτιώσουμε: Μας έφαγε η αριστεροσύνη, τη στιγμή που ο ίδιος ο Λένιν είχε πει οτι Σοσιαλισμός είναι ΕΞΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ+ Κολλεκτιβοποίηση. Εμείς πάμε κατευθείαν στο "Κολλεκτιβοποίηση", χωρίς να σκεφτόμαστε καν τι σημαίνει "Εξηλεκτρισμός" σήμερα. Γιατί πολύ απλά στον τόπο αυτό δεν υπάρχει η κοινη λογική, η λογική του αυτονόητου.
11 σχόλια:
Δεν υπάρχουν Βαμπίρ. Δεν υπάρχουν Κανίβαλοι. Μόνο Κυρίαρχοι και κυριαρχούμενοι.
Όπως και δεν υπάρχει μια G700.
H G700 είναι δύο. Και μια εξ αυτών κάθεται αριστερά. Σταθερά.
Κινητο εναντι 15 ευρω, με ραδιο, εμπι 3/4, φωτογραφικη μχν, προσβαση σε νετ---τοπος παραγωγης Βενεζουελα, απο δημοσια ( πλεον ) μοναδα παραγωγης.
Για μια νεα Λατινικη Αμερικη, με ολοκληρωμενες οικονομιες πανω σε αλλη βαση, αυτης της αμοιβαιας αναπτυξης
Αγαπητέ Μίμη,
προς επίρρωση των λεγομένων σου γιά την εξάρτηση της ευρωπαικής αριστεράς από αμερικάνους liberal διανοούμενους, και πόσο διαφορετικοί είναι οι προβληματισμοί στις δύο πλευρές του Ατλαντικού γιά πολλά θέματα,παραθέτω γιά ενημέρωση και προβληματισμό άρθρο του Κρούγκμαν γιά το θέμα του τρόπου αντιμετώπισης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (δικαιώματα εκπομπής έναντι φόρου άνθρακα)
στην παρακάτω διεύθυνση.http://www.nytimes.com/2009/05/18/opinion/18krugman.html?partner=rssnyt&emc=rss
Ανάμεσα στα γραφόμενα, ενδιαφέρον έχει πόσο διαφορετικοί είναι οι προβληματισμοί στην Αμερική γιά το θέμα και θα έλεγα και πολύ πιό πίσω από τους αντίστοιχους στην Ευρώπη.Πράγμα κατανοητό μιάς και δεν έχουν συμμετάσχει στην αγορά δικαιωμάτων εκπομής (Κυότο) και τώρα ξεκινάνε να βρούν ένα τρόπο ενασχόλησης με το θέμα.
Ας μην μας ξεφεύγει όμως ένα γεγονός. Ελάχιστη είναι ή πολύ λίγο προβεβλημένη, η παραγωγή ιδεών και επεξεργασιών γιά επίκαιρα θέματα οικονομίας και πολιτικής στην προοδευτική ευρώπη. Συνεπώς θα έλεγα ότι ναι μεν αλλιώς προβάλεσαι αν είσαι από το YALE, και άσχετα από την ποιότητα αυτού που λες,αλλά υπάρχει και ένα εγγενές θέμα παραγωγής ιδεών, επεξεργασιών στην Ευρώπη.
Σε τελική ανάλυση, αν "παράγεις" κοινοτυπίες, το κάτι έστω ελάχιστα πιό πρωτότυπο φαίνεται σαν καινοτομικό.
Η ακινησία στην Ευρώπη , πολύ δε μάλλον στην Ελλάδα, είναι όχι μόνο οικονομική και πολιτική αλλά και διανοητική. Έτσι ακούγεται καινοτομικό το περί 'πράσινης ανάπτυξης', ενώ βεβαίως δεν περιγράφεται ούτε καν ακροθιγώς τι περιλαμβάνει, που στοχεύει, τι αναδιατάξεις απαιτεί και πώς μπορεί να προσανατολιστεί σε κατευθύνσεις που να περιλαμβάνει και τους αδυνάτους αυτού του κόσμου.Απλά , ακούγεται ωραίο, μέχρι να καταντήσει κοινότυπο στην επανάληψή του.
Κατά βάση, θα συμφωνήσω με την άποψή σου, ότι πρόκειται γιά μιά απόπειρα (ανάμεσα και σε άλλες που τρέχουν παράλληλα) καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης.Όπως επίσης ότι δεν σχετίζεται σε απόλυτο βαθμό με θέματα περιβάλλοντος αλλά με άλλα ζητούμενα (εξάντληση φυσικών πόρων, γής, ενέργειας κ.λ.π)
Πεδίο δράσης μιάς Προοδευτικής Αριστεράς είναι η αποφασιστική συμμετοχή και σε αυτή και σε άλλες που θα δρομολογηθούν και ας προκειται για καπιταλιστική αναδιάρθρωση (μακριά από εμένα ή άποψη της κατά Ιστορία Αριστεράς, ότι καπιταλιστική είναι τι μας νοιάζει εμάς...)
Αλλά γιά να είναι αποφασιστική απαιτεί , θεωρία (επεξεργασία) και δομημένη πολιτκή παρέμβαση. Δυστυχώς η τρέχουσα αντίληψη στις ποικίλες εκδοχές τις, μόνο σε τέτοια κατεύθυνση δεν κινείται.
Είτε εξαντλείται σε "χαρούμενες πράσινες αναπτύξεις" είτε σε απολίτικες και συντηριτικές "αντικαπιταλιστικές αποχές από το καπιταλιστικό μίασμα".
Ας συνεχίσουμε . όσοι θέλουμε και βλέπουμε...
Υ.Γ.Αν θες σχολίασε τις απόψεις Κρούγκμαν γιά πιό αποδοτική εφαρμογή των δικαωμάτων εκπομπής έναντι του φόρου άνθρακα με την οποία μέθοδο έχεις ταχθεί στο Λευκό Κοτσύφι.
Υ.Γ.2. Μιά φιλική και συντροφική παρότρυνση. Μακριά από επαφές με ζούγκλες που αναμεταδίδουν τις παρουσιάσεις σου live.Έξυπνος άνθρωπος είσαι, καταλαβαίνεις, μην επεκταθώ.
Sxetika me anafores sas ston politismo, para8eto sxetiko keimeno:
ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ ΚΑΙ ΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
ΜΟΣΧΟΒΙΑ Α. ΚΑΣΚΟΥΡΑ
ΙΟΥΝΙΟΣ 2009
Το 2009 ανοίγει μια καινούργια περίοδο στις διεθνείς σχέσεις και ίσως στην Ιστορία. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από μια κρίση όχι μόνο οικονομική αλλά και από μια αποτυχία των νέο-συντηρητικών Αμερικάνων καθώς και μιας νέας πολιτικής ηγεσίας στις ΗΠΑ, με βλέψεις ηθικής πολιτικής, με προοπτική συνεργασίας με την Ευρώπη και πιο παρεμβατικής στην οικονομία. Ο 21ος αιώνας οφείλει να λειτουργήσει ως ένας πολυπολικός αιώνας, πιο σωστός, με μεγαλύτερο σεβασμό στον άνθρωπο, το περιβάλλον, τα κοινωνικά δικαιώματα.
Πρώτα η Ευρώπη πρέπει να δώσει το παράδειγμα.
Είναι επείγον!
Η κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική δημοκρατία της πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος. Για να πραγματοποιηθεί όμως κάτι τέτοιο, πρέπει να υποστηρίξει μια διαφορετική Δημοκρατία, να εμβαθύνει σε αυτή και να την φέρει κοντά στους πολίτες. Ο πολίτης της σημερινής Ευρώπης είναι αποξενωμένος και ψυχρός, δεν βιώνει και δεν συμμετέχει ενεργά στην πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική διαμόρφωση της ίδιας του της κοινωνίας και ζωής.
Για να πραγματοποιηθεί και να έχει θετικό αποτέλεσμα το μεγάλο σοκ των πολιτισμών, η μόνη διέξοδος σήμερα για αλλαγή πλεύσης των πολιτικών συστημάτων, είναι η συνεργασία όλων των κρατών μελών έχοντας μόνο έναν κοινό στόχο:
Διάλογος
Καινοτομία
Δημοκρατική προσέγγιση του πολίτη
Επαναπροσδιορισμός αξιών και εννοιών.
Οι σοσιαλιστές κυρίως και όσοι έχουν άμεση σχέση με θέματα πολιτισμού, οφείλουν να υπερασπίζονται και να υπενθυμίζουν συνεχώς τα μεγάλα πολιτικά στοιχήματα που έχουν να κάνουν με την κουλτούρα της χώρας μας.
Μετά από σχολαστική μελέτη των προγραμμάτων ευρωπαϊκών σοσιαλιστικών κομμάτων και προσαρμογή στην ελληνική πραγματικότητα, προτείνεται:
1. αναπροσαρμογή του πολιτιστικού μοντέλου του ολοκληρωτικού καπιταλισμού-αναφορά στον μύθο του πλουραλισμού στον χώρο του πολιτισμού.
2. ανάλυση και επανεξέταση των θεμάτων ελληνικότητας, πολυπολιτισμικότητας, σχέσης προϊόντος και κοινού, του ρόλου της μητρόπολης και της επιβολής προτύπων και των ΜΜΕ.
3. υπεράσπιση του εργαζόμενου στον πολιτισμό, βελτίωση της θέσης του, ασφάλιση των επαγγελματιών για να έχουν την δυνατότητα να εξασκούν με αποτελεσματικότερο τρόπο το λειτούργημά τους.
4. προσπάθεια αποκέντρωσης των πολιτιστικών δρώμενων σε ότι έχει να κάνει με την χρηματοδότηση των καλλιτεχνικών ομάδων και των μεμονωμένων καλλιτεχνών.
5. για την απόκτηση νέου κοινού, η σοσιαλιστική πολιτική οφείλει να κατοχυρώσει και να προωθήσει την πολιτιστική παιδεία όσο γίνεται σε περισσότερους δημόσιους φορείς.
6. συμβολή σε ένα νέο μοντέλο αμοιβής των συγγραφέων και καλλιτεχνών έτσι ώστε το κεφάλαιο της κινητής τηλεφωνίας και του ιντερνέτ να χρηματοδοτούν το καλλιτεχνικό προϊόν όπως για παράδειγμα στην Γαλλία εδώ και 25 χρόνια η τηλεόραση χρηματοδοτεί την κινηματογραφική παραγωγή.
7. ο πολιτισμός δεν πρέπει να είναι ένα εμπόρευμα. Γι’αυτό το λόγο πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο γίνεται μακριά από τα μεγάλα οικονομικά στοιχήματα που πολλές φορές αλλοιώνουν την ποιότητά του. Πρέπει ο πολιτισμός να θεωρηθεί ως κοινό βασικό μέλημα της Ευρωπαϊκής οικογένειας, κυρίως αυτή την εποχή που περνάει βαθιά κρίση ταυτότητας.
8. στον τομέα της οπτικοακουστικών μέσων, 15 κύρια διεθνή γκρουπ ελέγχουν το 60% της παγκόσμιας αγοράς προγραμμάτων. Στον κινηματογράφο, τα αμερικάνικα στούντιο ελέγχουν το 70% της ευρωπαϊκής αγοράς. Τα ίδια ποσοστά συναντούμε στον εκδοτικό χώρο και τον τύπο.
9. η ελληνική-ευρωπαϊκή προσέγγιση οφείλει να υποστηρίξει ένα σχέδιο σχετικό με τα οπτικοακουστικά μέσα και τον τύπο που να βασίζεται σε τέσσερις κύριους άξονες:
1. υποστήριξη μιας δημόσιας οπτικοακουστικής κάλυψης με στόχο την ποιοτική τηλεόραση, με πραγματική και μόνιμη χρηματοδότηση καθώς και καινούργια αξιόπιστη καθοδήγηση-διεύθυνση.
2. εξασφάλιση πολυφωνίας και πλουραλισμού στις θέσεις και απόψεις.
3. εξασφάλιση σε όλους τους Έλληνες την είσοδο στην ψηφιακή τεχνολογία.
4. υποστήριξη της δημιουργίας και της εργασίας προωθώντας ένα δυναμικό προγραμμάτων που να ευνοούν τις τοπικές πρωτοβουλίες σε όλους τους καλλιτεχνικούς τομείς. Αν και ήδη γίνεται μια ανάλογη προσπάθεια, η διαφήμιση και η προώθηση του καλλιτεχνικού προϊόντος βραδυπορεί και χωλαίνει, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
10. Εισαγωγή και προσαρμογή νέων όρων στην ελληνική κοινωνία που έχουν άμεση σχέση με την πολιτική του πολιτισμού. Εξοικείωση των όρων αυτών με την ελληνική πραγματικότητα και κυρίως επιστημονική προσέγγιση ζητημάτων όπως η πολυπολιτισμικότητα. (Σε αυτό το σημείο η αναφορά σε θέματα και παραδείγματα από τον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο φαίνεται απαραίτητη).
Μέσα στο πλαίσιο της νέας πολιτικής του πολιτισμού πρέπει να ενταχθεί ο όρος της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.
Ο πολιτισμός δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως θέμα ή τομέας. Είναι δικαίωμα. Είναι και πρέπει να παραμείνει η κύρια διάσταση του ανθρώπου που έχει λογική και πνεύμα. Ο σοσιαλισμός που θέλουμε να προωθήσουμε είναι πολιτισμικός, διαφορετικά δεν είναι σοσιαλισμός για εμάς.
Δεν υπάρχει έθνος χωρίς πολιτισμό. Για τους σοσιαλιστές, το έθνος είναι ένα συμβόλαιο, μαθαίνεται μέρα με τη μέρα. Η πρόταση ενός διαφορετικού συστήματος όπου το χρήμα θα κινείται προς όφελος και του πολιτισμού είναι προτεραιότητα. Αξίζει μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης να βρούμε για την ελληνική πολιτιστική πρόοδο αυτό που ονομάζεται θετικό χωρίς να παραγκωνίσουμε τις υπάρχουσες αξίες και προσπάθειες.
Αναλυτικότερα:
• Μέσα στα πλαίσια της πολιτικής πολιτισμού υπάρχει η ιδέα αξιοποίησης ενιαίου πολιτιστικού κεφαλαίου των ευρωπαϊκών χωρών έτσι ώστε η αξιοποίηση των πολιτιστικών προγραμμάτων να γίνεται παράλληλα (και για κάθε χώρα ξεχωριστά ανάλογα με το πολιτιστικό της προϊόν) και να δημιουργούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις προς ίση πρόσβαση στην πολιτιστική δημιουργία.
• Μέσα στην πολιτική πολιτισμού, όσο κι αν αυτό θεωρείται από πολλούς κοινότυπο, οφείλουμε να μην προβούμε σε αναλύσεις εννοιών περί πολιτισμού και να εστιαστεί το ενδιαφέρον σε 2 ως 3 βασικές θεματικές ενότητες που θα αποτελέσουν τη βασική γραμμή και τους βασικούς κανόνες οργάνωσης πολιτιστικής ταυτότητας
• Πρέπει όσοι ασχολούνται με τον Πολιτισμό στην Ελλάδα, να θεωρήσουν δεδομένο πως δεν υπάρχει Πολιτιστική Ελληνική Ταυτότητα. Η προώθηση της πολιτιστικής δημιουργίας ως προϊόν δεν είναι απαραίτητα κατάργηση της ποιότητάς του. Μια τέτοια πολιτική συντηρεί οικονομικά μια χώρα και συμβάλλει στην παγκόσμια διαφήμισή της, πράγμα που η Ελλάδα δεν έκανε σχεδόν ποτέ.
• Να οριστεί Συμβούλιο Μεσογειακής Πολιτιστικής Πολιτικής έτσι ώστε να χαρακτηριστεί η Μεσόγειος, με βάση και ορμητήριο την Ελλάδα, ως ζώνη Ειρήνης, Σταθερότητας, Πολιτιστικής Πρωτοβουλίας διάδοσης της μεσογειακής κληρονομιάς.
Παρατηρούμε συνεχώς πολιτική αδράνεια σε ότι έχει να κάνει με τα θέματα πολιτισμού.
Για τον λόγο αυτό, η συνεχής πληροφόρηση του πολίτη για τα ευρωπαϊκά πολιτιστικά δρώμενα, η συμμετοχή του με δημοψηφίσματα στις αποφάσεις πολιτικής πολιτισμού καθώς και η δημιουργική του παρέμβαση σε προγράμματα πολιτιστικής υποστήριξης οφείλουν να ληφθούν σοβαρά υπόψη από κάθε σοβαρή, προοδευτική, οργανωμένη, συνεπή και αξιοκρατική πολιτική παράταξη σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΟΙΡΑΙΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ.
ΝΕΟ BLOG
http://pasoksociety.wordpress.com/
Τετάρτη, 20 Μάϊος 2009
Ένα αναγκαίο άλμα προς το μέλλον: η Πράσινη Τράπεζα
Η συζήτηση έχει ξεκινήσει διεθνώς- εδώ και πολύ καιρό- , οι διαθέσεις όλων μοιάζουν θετικές , η χρηματοπιστωτική υποδεικνύει νέα μοντέλα οικονομικής ανάπτυξης και έτσι η έννοια της πράσινης οικονομίας, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της νέας εποχής.
Κάθε χώρα προσπαθεί αν διαμορφώσει ένα πλάνο ενεργειακής και οικονομικής μετάλλαξης, με βάση τις περίφημες ΑΠΕ( ανανεώσιμες πηγές ενέργειας). Οι πυλώνες όμως κάθε οικονομικού μοντέλου , στηρίζονται στα πήλινα πόδια των πιστωτικών ιδρυμάτων, που σχεδόν παντού καρκινοβατούν.
Η Ελλάδα, χώρα που υπήρξε κάποτε εντάσεως φυσικού κεφαλαίου( μην ξεχνάμε ότι ήμασταν ουσιαστικά ΄΄αγροτική οικονομία΄΄ μέχρι και πριν 20-30 χρόνια) μπορεί σήεμρα να συνδυάσει την προοπτική εξόδου από τον φαύλο κύκλο της στασιμότητας, με μία μεταρρυθμιστική τομή στο τραπεζικό σύστημα .
Το Ελληνικό Δημόσιο, οι Συνεταιριστικές Τράπεζες , καθώς και η Αγροτική Τράπεζα, θα μπορούσαν με την περίφημη μέθοδο των ΣΔΙΤ( συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα) να ταράξου τα νερά στην ΝΑ Ευρώπη, δημιουργώντας την μεγαλύτερη Green Bank στην περιοχή !
Σύμφωνα με τις τωρινές κεφαλαιοποιήσεις Αγροτικής τράπεζας και Συνεταιριστικών τραπεζών και με μια γενναία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου μετά την συγχώνευση , που θα καλυφθεί εξ ‘ολοκλήρου από το Δημόσιο , η ελληνική Green Bank θα μπορούσε να αποτελέσει το θεμέλιο της Πράσινης Οικονομίας στην ευρύτερη Βαλκανική ζώνη.
Η έννοια της «Πράσινης Τράπεζας», ενός ιδρύματος παροχής κινήτρων και μέσων για «πράσινες επενδύσεις», με κύριο χαρακτηριστικό την ευελιξία, θα μπορούσε ενδεικτικά να κάνει τα ακόλουθα :
-Να χρηματοδοτεί τον ιδιωτικό τομέα για παραγωγικές επενδύσεις σε ΑΠΕ με τις ανάλογες παροχές σε φορολογικά και αναπτυξιακά κίνητρα για καθαρές πηγές ενέργειας, με μακροπρόθεσμη προοπτική στην ελαχιστοποίηση τής χρήσης υδρογονανθράκων (Φωτοβολταϊκά, Ανεμογεννήτριες, Υδροηλεκτρικά, Γεωθερμικά, Ανακύκλωση, Βιομάζα κ.α)
- Να χρηματοδοτεί προγράμματα ΑΠΕ προερχόμενα από Νομαρχίες και Δήμους, περνώντας κεφάλαια απευθείας από τον Δημόσιο Προϋπολογισμό στην Ενεργειακή Οικονομία ( public ‘bridge financing’), κυρίως σχέδια εκσυγχρονισμού των διακλαδώσεων μεταφοράς και διανομής
- Να επιδοτεί με χαμηλό κόστος ( eco- επιτόκια) την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη
- Να δημιουργήσει μια σειρά eco- Προιόντων( πχ. Ομόλογα Καινοτομίας ,δάνεια για υβριδικά αυτοκίνητα, στεγαστικά προγράμματα για ενεργειακά σπίτια και οικολογικά κτίρια ) των οποίων οι πρόσοδοι θα χρησιμοποιούνται στη χρηματοδότηση προγραμμάτων ΑΠΕ.
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη αμερικανικού πανεπιστημίου, το 43% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι θα προτιμούσαν να κάνουν συναλλαγές με μια Πράσινη Τράπεζα, όχι μόνο λόγω οικολογικής συνείδησης, αλλά και για λόγους επενδυτικούς /αποδοτικούς!
Είναι ο καιρός κατάλληλος τόσο για μια πρωτοποριακή συγχώνευση στον ασθμαίνοντα τραπεζικό κλάδο της ελληνικής οικονομίας( όλοι μιλάνε για την ανάγκη συγχωνεύσεων και την απαιτούμενη συρρίκνωση του ανταγωνισμού ) ,όσο και για ένα ποιοτικό άλμα προς το μέλλον, όσο αφορά το περίφημο μοντέλο της Πράσινης Οικονομίας. Μόνο με ‘πράσινες πιστώσεις ‘ και ορθολογικό σχεδιασμό θα αποδώσει η αξιοποίηση της πλούσιας σε ΑΠΕ χώρα μας.
Ας ρίξουμε την καύσιμη ύλη-που λέγεται χρήμα-στο ντεπόζιτο της φύσης που μας χαρίζει αυτός ο τόπος….
Αναρτήθηκε από Elias στις 6:13 πμ
Κύριε Μίμη σχολιάστε την μεταφορά της έδρας της Λαικής Τράπεζας του Κ. Βγενόπουλου από την Κύπρο στην Ελλάδα.
Ευχαριστώ.
επιγραμματικα,,
ιδρυση ( δημοτικων )κεντρων για προσεγγιση της τριτης ηλικιας στο χειρισμο Η/Υ, και ιντερνετ,,
,,τα εν λογω ιντερνετ καφε θα μπορουσαν να ειχαν χαραχτηρα και κλαμπ, συλλογου με χωρους αναγνωστηριου, βιβλιοθηκης (και με τον ημερησιο, μηνιαιο τυπο),προβολης φιλμ,(προτζεκτορς) ομιλιες,,,
,,στην πολιτιτιστκα στερημενη επαρχια,,, χωρια, κεφαλοχωρια κλπ θα ηταν παραγοντας ανασχεσης της μονιμης πολιτιστικης ανυπαρξιας και υποβαθμισης,,, και οχι μονο,,,αφου το ιντερνετικο γνωστικο αντικειμενο θα επιδρουσε, για ευνοητους λογους, θετικα στην ψυχολογια της τριτης ηλικιας
What is RoGBC?
(Ποσο μπροστα ειναι η Ρουμανια στις πρασινες λυσεις? (και ποσο πισω η Ελλαδα))
http://www.rogbc.org/romania-green-building-council/index.php/What-is-RoGBC.html
http://www.rogbc.org/romania-green-building-council/index.php/Basics/Green-Building-Opportunities-in-Romania/
Opportunities for Green Construction and Energy Efficient products, materials, technology and services in Romania and the Central Eastern European region
Prepared by Romania Green Building Council
Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας υπάρχει το σλόγκαν "Όλα είναι θέμα Παιδείας". Το πόσο το πιστεύει αυτό το Υπουργείο και η κυβέρνηση φαίνεται από το ποσό που διαθέτει για την Παιδεία και την ορθολογιστική του διαχείριση. Σήμερα αγόρασα ένα γκατζετάκι για ν' ακούω μουσική, που πέρυσι δεν μπορούσα να αγοράσω λόγω τιμής. Προέλευση: Κίνα. Μια χαρά κάνει τη δουλειά του. Εμείς τι παράγουμε; Ούτε καν τι έχει μέσα δεν ξέρουμε. Μπορεί η σχεδίασή του να είναι αμερικάνικη ή γερμανική, δεν είμαι σίγουρος, μπορεί να είναι και κινέζικη, πάντως ελληνική δεν είναι. Τι σόι Παιδεία και Εκπαίδευση είν' αυτή που έχουμε που δεν μαθαίνει τα παιδιά ούτε τι έχει μέσα μια τηλεόραση; "Αρχαίο πνεύμα αθάνατο" δεν έφαγε κανένας. Και ΔΕΝ έχουμε να δείξουμε στο κόσμο τίποτα σήμερα: Μόνο την Ακρόπολη.
Τι μπορούμε να κάνουμε με τον τουρισμό, τη βαριά μας, λεγόμενη, Βιομηχανία; Πώς μπορούμε να συναγωνιστούμε την Τουρκία, ας πούμε, με τον καφέ ακριβότερο κι από την Γερμανία; Κι ποιος θα έλθει Ελλάδα το καλοκαίρι για ήλιο και θάλασσα, αφού απέναντι τα έχουνε πιο φτηνά; Από φιλελληνισμό; Εδώ πολλοί Ελληνες σκέφτονται να πάνε διακοπές στην Τουρκία ή Αλβανία για πιο φτηνά και μιλάμε για Γερμανούς; Αρα, τι μας μένει; Η υψηλή Τεχνολογία με πράσινους κόκκους; Πού την είδατε; Τι "πράσινο" έχουμε εκτός από τον Παναθηναϊκό και το ΠΑΣΟΚ (σαν χρώμα όχι σαν πολιτική); Πόσες επενδύσεις, πόσες ευρεσιτεχνίες έχουμε γενικά, να μην πω πόσες στην Πράσινη Τεχνολογία; Ποια εργοστάσια παράγουν πράσινα Προϊόντα; Πέστε μου ένα. Αντε 1-2 με ηλιακούς θερμοσίφωνες. Αστεία πράματα. Λοιπόν: Αφήστε τα μεγάλα λόγια, πιάστε δουλειά, δώστε Παιδεία και Εκπαίδευση, που πάει κατά διαόλου, το επίπεδο συνεχώς πέφτει, το ξέρω, είμαι εκπαιδευτικός, και ανοίξτε δουλειές για τη νέα γενιά. Γιατί εμείς, η λεγόμενη γενιά του Πολυτεχνείου, αφού τα κάναμε σκ., πάμε για χαμομήλι... Αλλά, Μίμη, δεν είναι μόνο το ποσοστό του ΑΕΠ, που είπε ο Γιώργος οτι θα το αυξήσει: Χρειάζονται συγκεκριμένες πολιτικές που θα εκπληρώνουν συγκεκριμένους στόχους, και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, τουλάχιστον 10/ετίας, πράγμα που κανένα κόμμα αυτή τη στιγμή δεν έχει. Μ' άλλα λόγια, αλλαγή ρότας. Τι θέλουμε για τα επόμενα 20 χρόνια; Πού θα πάει το καράβι; Πώς φαντάζονται-οραματίζονται οι πολιτικοί μας την Ελλάδα το 2020-2030; Και βέβαια όχι για μας, εμείς μάλλον θα έχουμε αποχωρήσει από τον μάταιο τούτο κόσμο. Τουλάχιστον να μην ρίχνουν σκ. στο λάκκο μας τα παιδιά μας...
Θα μου πείτε: Σιγά, ρε φίλε, κάτι μας είπες, δεν τα ξέρουμε. Φυσικά, αλλά τα ξεχνάμε, και δεν κάνουμε τίποτα για να τα βελτιώσουμε: Μας έφαγε η αριστεροσύνη, τη στιγμή που ο ίδιος ο Λένιν είχε πει οτι Σοσιαλισμός είναι ΕΞΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ+ Κολλεκτιβοποίηση. Εμείς πάμε κατευθείαν στο "Κολλεκτιβοποίηση", χωρίς να σκεφτόμαστε καν τι σημαίνει "Εξηλεκτρισμός" σήμερα. Γιατί πολύ απλά στον τόπο αυτό δεν υπάρχει η κοινη λογική, η λογική του αυτονόητου.
Ανάρτηση Σχολίου