Ο εθνικός φάκελος επαναδιαπραγμάτευσης

O εθνικός φάκελος επαναδιαπραγμάτευσης (video)

Στο Σκαϊ 100.3 με Σία Κοσιώνη και Άρη Πορτοσάλτε

Η κόρη του μπακάλη και το κρύο πιάτο στην ιστορία
{υπότιτλος από το Ζητούνται Αλχημιστές}

Αποχαιρετισμός στο συναγωνιστή στα χρόνια της δικτατορίας και φίλο ναύαρχο Νίκο Παππά κυβερνήτη του "Βέλους"

Skai 100.3 | 2/4/13

Skai 02/04/13 | mp3

Έξι λάθη και δύο προτάσεις για τη συζητούμενη “Τραπεζική Ένωση”

{Το κείμενο που ακολουθεί έχει κατατεθεί ως ερώτηση στον Υπουργό Οικονομικών κ. Γιάννη Στουρνάρα}

H Κυπριακή περιπέτεια αποκάλυψε το “εγκεφαλικό” στην οικονομική σκέψη της ευρωκρατίας και τον πολιτικό ερασιτεχνισμό της με αποτέλεσμα κάθε κυβέρνηση να ερμηνεύει όπως θέλει την “Τραπεζική Ένωση” και να αποκοιμίζεται με γλυκά όνειρα εν μέσω κρίσης τα οποία σχεδόν πάντα καταλήγουν σε εφιάλτες. Η μέχρι στιγμής συζήτηση για “τραπεζική ένωση”

Πρώτο, δεν υπολογίζει ότι η υπερσυγκεντρωτική εποπτεία με ισοπεδωτική ομοιομορφία των πιστωτικών ιδρυμάτων, στο βαθμό που αγνοεί την ενότητα των κανόνων μέσα στη διαφορετικότητα, θα ενισχύσει τον συγχρονισμό των πιστωτικών κρίσεων μεταξύ διαφορετικών τραπεζών και διαφορετικών χωρών, θα κάνει εντονότερα τα “πάνω” και “κάτω” του πιστωτικού κύκλου (bigger booms - bigger crashes), θα αναπαράγει σε μεγαλύτερη κλίμακα τις γενετικές ατέλειες του κοινού νομίσματος - “όλα τα πόδια σ’ ένα καλαπόδι”- θα τροφοδοτήσει νέα ασύμμετρα σοκ και συνεπώς θα υπονομεύσει το κοινό νόμισμα. Κλασική περίπτωση του Νόμου Αντιστροφής του Νοήματος.

Δεύτερο, παραβλέπει τα προβλήματα ρευστότητας των χωρών οφειλετών στην περιφέρεια αλλά και τα όρια των πιστωτριών χωρών αφού η Γερμανία ούτε θέλει αλλά ούτε και μπορεί με τη δεδομένη αντιπληθωριστική πολιτική της ΕΚΤ να εγγυηθεί υποχρεώσεις των τραπεζών του Νότου της Ευρωζώνης τρεις φορές και πάνω από το ΑΕΠ της όπως και γενικότερα καταθέσεις της Ευρωζώνης διπλάσιες των ετήσιων εσόδων των κυβερνήσεων.

Tρίτο, η γαλλογερμανική συμπαιγνία στο ζήτημα της “τραπεζικής ένωσης” φροντίζει κυρίως για τις τράπεζες πρωταθλητές τους και τη δορυφοροποίηση - απορρόφηση των τραπεζών των μικρότερων χωρών πέρα από το ότι εύλογα επιχειρεί να περιορίσει το ρόλο του City του Λονδίνου ως κυρίαρχου χρηματοπιστωτικού κέντρου στην Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστική η συμπεριφορά της Τρόικα στην Ελλάδα που δυσχεραίνει την ομαλή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με μη ομολογημένο στόχο τον αφελληνισμό των τραπεζών μέσω ένταξής τους και πώλησής τους από το ΤΧΣ.

Τέταρτο, η αναγκαία αλλά μέχρι στιγμής αβέβαιη αποσύνδεση του τραπεζικού χρέους από το δημόσιο στην περίπτωση αυτή συνοδεύεται αντικειμενικά από την απώλεια “ιθαγένειας” και την αποσύνδεση του μανάτζμεντ των τραπεζών των αδύναμων χωρών από τις συνθήκες εσωτερικής συσσώρευσης του κεφαλαίου και παραγνωρίζει τα έντονα για το προβλέψιμο μέλλον εθνικά χαρακτηριστικά της συνάρτησης: αποταμίευση - κατανάλωση - επένδυση - απασχόληση - αγορά κατοικίας - δανεισμός.

Πέμπτο, καμία δέσμευση δεν μπορεί να παρθεί τοις μετρητοίς ότι οι Κυβερνήσεις ειδικά των ισχυρών χωρών θα αντικαταστήσουν γενικά τη διάσωση των τραπεζών μέσω των φορολογουμένων (bailout) με εκείνη της εσωτερικής κατανομής των βαρών με σειρά προτεραιότητας: μέτοχοι - junior (ανασφάλιστοι) ομολογιούχοι - senior (ασφαλισμένοι) ομολογιούχοι - ανασφάλιστοι καταθέτες.

Έκτο, η λεγόμενη “τραπεζική ένωση” αγνοεί τις ενδογενείς αντιθέσεις του καπιταλιστικού συστήματος που παράγουν τις περιοδικές πιστωτικές κρίσεις(boom-bust cycles), υπερτιμά το ρόλο των αναγκαίων και μη ρυθμίσεων και παραβλέπει ότι οι ίδιες οι καθιερωμένες ρυθμίσεις εντείνουν τον πιστωτικό κύκλο, δεν δρουν αντικυκλικά καθώς ρίχνουν “λάδι” στη “φωτιά” και “πάγο” στην “παγωνιά”, με πιστωτική υπερεπέκταση στη μέθη του boom και συρρίκνωση της πίστης στον πανικό του bust, τους ξεφουσκώματος και της ύφεσης.

Στη συγκεκριμένη φάση του φαύλου κύκλου ύφεσης - ανεργίας - υπερχρέωσης η θωράκιση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος περνά κύρια από τη γρήγορη επιστροφή στην ανάπτυξη μ’ ένα νέο διευρυμένο ρόλο της ΕΚΤ και ένα νέο ιστορικό συμβιβασμό Βορρά - Νότου με μεγαλύτερη αμοιβαιότητα πιστωτών - οφειλετών. Διαφορετικά αν συνεχιστούν οι τάσεις προς “χαμένη δεκαετία” όσο κι αν σφίγγουν οι κεντρικές ρυθμίσεις εκ των άνω, η Ευρωζώνη από τα “κάτω” θα αποδιαρθρώνεται, θα μειώνεται η έλξη του ευρώ ως διεθνούς αποθεματικού νομίσματος όπως σφόδρα επιθυμεί ο αγγλοσαξονικός άξονας(δολάριο - αγγλική λίρα) και θα επανεμφανιστεί η επικίνδυνη φυγή του ευρώ από χώρες όπου πρόκειται να υποτιμηθεί αν διαλυθεί η Ευρωζώνη προς χώρες όπου πρόκειται να ανατιμηθεί με ολέθριες συνέπειες και για τις τελευταίες.

Προτίθεται κ. Υπουργός να φέρει στη Βουλή για συζήτηση το πλαίσιο και τους όρους της σχεδιαζόμενης “τραπεζικής ενοποίησης” καθώς και τις προτάσεις για την “Ευρωπαϊκή Εγγύηση Καταθέσεων” και τους τρόπους χρηματοοικονομικής της κάλυψης έστω με προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα της αμερικανικής FDIC (Federal Deposit Insurance Corporation) με ανάλογη αύξηση του ορίου εγγύησης (250.000 δολάρια στις ΗΠΑ) και έξι διακριτές κατ’ άτομο δυνατότητες ασφαλιστικής εξασφάλισης των καταθέσεων (6×250,000=1,500,000 δολάρια); Θα υπάρξει σαφής διάκριση αποταμιευτικών και συνταξιοδοτικών λογαριασμών ανεξαρτήτως μεγέθους από τις κερδοσκοπικές επενδύσεις και θα δοθούν πρόσθετες εγγυήσεις στις εξαιρετικές περιπτώσεις μετατροπής ανασφάλιστων “καταθέσεων - επενδύσεων” σε ειδικές μετοχές με καθορισμό “δαπέδου” στην ενδεχόμενη πτώση τους;

- Υποστηρίζει τη μετεξέλιξη του ESM (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας) σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο (EMF) με ανοιχτή γραμμή ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε συνδυασμό με τη δυνατότητά της να δημιουργεί “νέο” χρήμα δεσμευμένο αποκλειστικά στην αγορά “αναπτυξιακών ομολόγων ειδικού σκοπού” για διαρθρωτικές επενδύσεις σε υποδομές - δίκτυα - καινοτομία και για την αναδιάρθρωση - ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών στα όρια του ελεγχόμενου ανεκτού πληθωρισμού ώστε να καθησυχαστούν οι ανησυχίες των πιστωτριών χωρών;

Mega Σαββατοκύριακο - 31/3/13

Mega Savvatokyriako | 31/3/13 | video

Ήρωες της μιας μέρας;

Από τις ψευδαισθήσεις στη γεωμετρία των συμφερόντων

{Συνέντευξη του Μίμη Ανδρουλάκη στον Τραϊανό Χατζηδημητρίου για την εφημερίδα ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ}

Κατέθεσες πριν λίγες μέρες μια ερώτηση προς την κυβέρνηση για τον "απαραίτητο, όπως υποστηρίζεις, ανασχεδιασμό της εξωτερικής και ενεργειακής πολιτικής της Ελλάδας πέρα από ψευδαισθήσεις - παγίδες μετά την τραγική περιπέτεια της Κύπρου". Σε ποιες κατευθύνσεις πρέπει να γίνει μια τέτοια νέα χάραξη εθνικής στρατηγικής;

Σ’ έναν κόσμο ακραίας αλληλεξάρτησης μην εγκλωβίζεσαι σε απλοϊκές διχοτομίες. Να συνδέεις το φάσμα των δυνητικών εναλλακτικών λύσεων με τη μεταβαλλόμενη, ανοιχτή γεωμετρία των συγκλίσεων - αποκλίσεων. Ας πούμε αν υπάρχει μια εφήμερη κρίση Τουρκίας-Ισραήλ να φαντασιώνεσαι ότι έχεις ασφαλιστεί και δέσει το γάιδαρό σου με μια αδιευκρίνιστη “συμμαχία” με τους Ισραηλινούς. Ή να πιστεύεις ότι θα βρεις εναλλακτικούς σταθερούς συμμάχους έναντι του πυρήνα της Ευρωζώνης τους Ρώσους. Μα αυτοί έχουν πάνω από το 40% των αποθεμάτων τους σε ευρώ και προς έκπληξη ορισμένων αφελών δεν κούνησαν το δάκτυλάκι τους να σώσουν μια τράπεζα στην Κύπρο κι έβαλαν την Τουρκία στο παιχνίδι του κυπριακού φυσικού αερίου.

Υπονοείτε ότι υπάρχει και απόκλιση συμφερόντων με τους Ρώσους στο φυσικό αέριο;

Η Ρωσία πρέπει να είναι στρατηγικός εταίρος μας αλλά είναι φυσικό και αυτονόητο ο παλαιός και κυρίαρχος παραγωγός φυσικού αερίου να θέλει να καθορίζει εκείνος τους χρόνους, τους όγκους και βέβαια τις τιμές του φυσικού αερίου όταν μάλιστα πιέζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση να τις χαμηλώσει. Πρόσφατα η Gazprom της Ρωσίας, η Total της Γαλλίας και η Statoil της Νορβηγίας πάγωσαν την εξόρυξη στη θάλασσα Μπάρεντς για να κρατήσουν ψηλά τις τιμές του φυσικού αερίου καθώς οι ΗΠΑ αποκτούν αυτάρκεια με το σχιστολιθικό αέριο.

Η Τουρκία με τις κινήσεις Ομπάμα και Μεντβέντεφ φαίνεται να είναι ο παίκτης της περιοχής που χωρίς αυτόν δεν θα γίνεται τίποτε. Αυτό σημαίνει κάτι και για τις εκτός Αιγαίου ΑΟΖ; Στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης.

Φοβάμαι ότι οι κινήσεις αυτές απλώς ενισχύουν την δια ξηράς διοχέτευση του φυσικού αερίου δηλαδή δια της Τουρκίας κι όχι το θαλάσσιο δρόμο. Δεν αμφισβητούν όμως την ελληνική ΑΟΖ.

Ποιος είναι ο δρόμος της ενεργειακής αναβάθμισης της χώρας; Η παλιά ιδέα της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο;

Το Αιγαίο αντιπροσωπεύει τουριστικά έναν πλούτο πολλαπλάσιο του υποθετικού πετρελαίου. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να παίξουν ενεργό ρόλο στον ανασχεδιασμό του πολιτικού και ενεργειακού χάρτη της ευρύτερης περιοχής δίχως a priori αγκυλώσεις έναντι της Τουρκίας. Η Κύπρος δεν πρέπει να λησμονά ότι μπορεί μέχρι στιγμής να υπερβαίνει με επιτυχία τις ενστάσεις των Τούρκων στην αξιοποίηση του οικοπέδου Αφροδίτη χάρις στη στήριξη της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Διαφορετικά θα μείνει στον αέρα με τις γνωστές από το ΄74 εθνικοπατριωτικές κορόνες.

Στις ψευδαισθήσεις μας αναφέρεστε και στη Γαλλία;

Ο μεταθανάτιος Μιτεράν στο δικό μου “Οπλων κρίσις” προειδοποιεί ότι ο Ολάντ θα κάνει μικροσυνδικαλισμό έναντι της Γερμανίας. Τώρα στο ζήτημα της “τραπεζικής ένωσης” υπάρχει γαλλο-γερμανική συμπαιγνία που σφίγγει τη θηλιά στο City του Λονδίνου ως χρηματοπιστωτικού κέντρου της Ευρώπης και των παραφυάδων του. Αυτό πλήρωσε η Κυπριακή φούσκα. Αλλά είναι λάθος να ξεφουσκώνεις, να απομοχλεύεις όπως λέμε, με την καρφίτσα. Είναι επίσης ψευδαίσθηση και ασύλληπτη ευρωπαϊκή αφέλεια να φαντασιώνεσαι μια “τραπεζική ένωση” στην οποία η Γερμανία θα εγγυάται υποχρεώσεις των τραπεζών του Νότου τριπλάσιες και τετραπλάσιες του ΑΕΠ της. Δεν το μπορεί. Δεν είναι μόνο ότι δεν το θέλει. Σ’ άλλο σημείο πρέπει ένας ευρύτερος συνασπισμός χωρών να “σπάσει” τη Γερμανία και να επιτύχει μια διαχείριση της κρίσης με μεγαλύτερη αμοιβαιότητα πιστωτών - οφειλετών δίχως την οποία δεν μπορεί να επιζήσει το ευρώ.

Σε ποιο σημείο είναι προτιμότερη η ρήξη με την Γερμανία;

Στο σημείο ύφεση - ανεργία. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πρέπει να κάνει το επόμενο βήμα μετά τη δήλωση ότι θα αγοράζει ομόλογα των χωρών που πιέζονται από τις αγορές. Δηλαδή να “κόψει” νέο χρήμα αποκλειστικά μέσω της αγοράς “αναπτυξιακών ομολόγων” για ένα ευρωπαϊκό New Deal με επενδύσεις σε δίκτυα-υποδομές-καινοτομία και την συντεταγμένη ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών. Στην περίπτωση αυτή η δυναμική της παραγωγής και η δυνατότητα να ανοιγοκλείνεις τη στρόφιγγα της ΕΚΤ μπορεί να εξαλείψει τον κίνδυνο ενός μη ελεγχόμενου πληθωρισμού που αποτελεί το απαράβατο, το “θρησκευτικό” όριο της Γερμανίας

Διαφορετικά;

Διαφορετικά θα παγιωθούν τα ευρώ διαφορετικών ταχυτήτων και θα ενισχυθεί η φυγή των κεφαλαίων από χώρες όπου το ευρώ θα υποτιμηθεί αν διαλυθεί η Ευρωζώνη όπως στην Ελλάδα σε χώρες όπου πρόκειται να ανατιμηθεί όπως στη Γερμανία. Δηλαδή θα ζούμε επώδυνα τα προκαταρκτικά φαινόμενα μιας διάλυσης της Ευρωζώνης που δεν πρόκειται το πιθανότερο να πραγματωθεί. Ωστόσο, αν η γερμανική πολιτική δε μετακινηθεί από τα σημερινά της όρια όπως έχουμε περιγράψει παραπάνω, ακούσια θα οδηγήσει στο σπάσιμο την Ευρωζώνη προς μια στενότερη ομάδα του ευρωμάρκου.

Άρα να συμπεράνουμε ότι η λύση που προώθησε η ΕΕ στην Κύπρο είναι συμπτωματική ή όντως υπάρχει μια νέα ΕΕ του Βορρά που ακολουθεί τα "καλβινιστικά" προτάγματα της Μέρκελ;

Είναι σε σύγχυση. Υπάρχει ερασιτεχνισμός και ασυναρτησία. Βιάστηκαν να εξαγγείλουν το καλοκαίρι το “banking union” ενώ ο καθένας εννοεί διαφορετικά πράγματα. Δεν υπάρχει συμφωνία αντικατάστασης του “bail out” δηλαδή της διάσωσης των τραπεζών μέσω των φορολογουμένων με το “bail in” δηλαδή με επιβάρυνση κατά σειρά προτεραιότητας μετόχων, ομολογιούχων και σε έκτακτη περίπτωση όπως στην Κύπρο και των ανασφάλιστων καταθετών. Σας διαβεβαιώνω ότι αν χρεοκοπήσει η Deutsche Bank θα σπεύσει η Γερμανία να ρίξει το βάρος της διάσωσης στον φορολογούμενο ανεξάρτητα αν αυτός μεσοπρόθεσμα θα κερδίσει ή θα χάσει. Σε κάθε περίπτωση χρειαζόμαστε έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό εγγύησης καταθέσεων έστω ανάλογο του αμερικανικού FDIC.

Το "όχι" της κυπριακής Βουλής βοήθησε ή οδήγησε σε ακόμη χειρότερη λύση;

Καθένας μπορεί να γίνει ήρωας μιας ημέρας ή μιας ώρας. Τα όχι ή τα ναι δικαιώνονται αν έγκαιρα διαθέτεις εναλλακτική λύση, συμμαχίες και λίγη τύχη. Βάσανό σου, είτε πεις ναι είτε όχι, αν δεν τις διαθέτεις. Στην ελληνική ιστορία υπήρξαν και “όχι” που οδήγησαν σε εθνικές ταπεινώσεις, πανωλεθρίες και καταστροφές όπως οι “ένδοξες” ημέρες του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897. Μην ξεχνάτε εκατό χρόνια πριν την πολιτική μεγαλοφυΐα του Βενιζέλου. Πάντως η Κύπρος για λόγους ιδεοληπτικούς και άλλους ανομολόγητους δεν ζήτησε πριν ένα χρόνο την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της από την τρόικα που η ίδια προσκάλεσε ενώ ήταν προβλέψιμη η “τρύπα” τους.

Και κάτι για τα εδώ: Πριν 20 χρόνια έγραψες το ΜΕΤΑ. Βλέπεις πρόσφορο έδαφος ώστε πριν τις ερχόμενες εκλογές -ιδιαίτερα αν γίνουν προς το τέλος της θητείας- να έχει επιτευχθεί συνεργασία των δυνάμεων της κεντροαριστεράς;

Η ανάκτηση της εμπιστοσύνης και η νέα κοινωνική αντιστοίχηση απαιτεί μια ριζική ανασύνθεση, μια νέα ιδρυτική πράξη κι όχι μια απλή εκλογική συμπαράταξη στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Υπάρχει ακόμα φοβία να υπερβεί κανείς τα όρια του σχηματισμού του ή του “μαγαζιού” του. Όπως η Κυπριακή περιπέτεια αποκάλυψε με τις υποτροπές ανωριμότητας και φούριας πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος αυτομετασχηματισμού του Συριζα σε μια δύναμη πειστικής εναλλακτικής λύσης στα πλαίσια ευρύτερων συμμαχιών. Ας ελπίσουμε ότι ο νόμος της επιτάχυνσης του πολιτικού χρόνου θα κάνει τη δουλειά του και στον πόλο της Κεντροαριστεράς και στον πιο “ριζοσπαστικό” πόλο που καλείται να αποδείξει ότι δεν αποτελεί μια ευκαιριακή φούσκα διαμαρτυρίας, μια “τράπεζα οργής”.

Για τον συμπατριώτη μου ποιητή Μανόλη Πρατικάκη

“Βγάλετέ μου το χαράκι που με πλακώνει.
 Ανάθεμα, γιατί να μετακινήσω τα σύνορα”
(Κιβωτός)
 
Ο Μίμης Ανδρουλάκης για τον συμπατριώτη του ποιητή Μανόλη Πρατικάκη.
 
Οι εκδόσεις Gutenberg σας προσκαλούν την Παρασκευή 15 Μαρτίου στις 19.30
στη Στοά του Βιβλίου στη παρουσίαση βιβλίου
του Μανόλη Πρατικάκη
 
θα μιλήσουν
Ευριπίδης Γαραντούδης, τακτ. Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών,
Κατερίνα Κώστιου, αν. Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών,
Μίμης Ανδρουλάκης, Συγγραφέας, πολιτικός, 
Δήμητρα Χριστοδούλου, Ποιήτρια

Ποιήματα διαβάζουν
Κάτια Γέρου, Ηθοποιός
Μάκης Πανώριος, Ηθοποιός, Συγγραφέας

Συντονίζει η Ειρήνη Δάγλα

“Μαθήματα” Ηγεσίας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο

Ο Μίμης Ανδρουλάκης και ο Γιώργος Ρωμαίος για τα 100 χρόνια από τους Βαλκανικούς Πολέμους και την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Κυριακή 10 Μαρτίου στις 11.00 π.μ. στο Κλειστό Γυμναστήριο του Δήμου Πετρούπολης, Κ. Βάρναλη και Ελαιών.

Οργανωτές: Σύλλογος Κρητών Πετρούπολης “Η Μεγαλόνησος” και ο Δήμος Πετρούπολης.

Σύντομος Χαιρετισμός: Πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Πετρούπολης κα Φρόσω Μπαϊλού Μουρτζάνου, Δήμαρχος Πετρούπολης κ. Θωμάς Κοτσαμπάς.

Παρουσίαση: Φωφώ Ζουλάκη.

Μουσική: Μανώλης Κονταρός, Σύλλογος Ριζιτών Αμαριωτών

Χορευτικά συγκροτήματα: Σύλλογος Κρητών Πετρούπολης, Σύλλογος Ηπειρωτών Πετρούπολης, τμήματα του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Πετρούπολης.

Ελεύθερη είσοδος με κρητικό κέρασμα.

"Μάθημα" στον Έλληνα Πρωθυπουργό για την αποκάλυψη διεθνών κυκλωμάτων δωροδοκίας αξιωματούχων

Αυτές τις μέρες ο Ινδός Πρωθυπουργός Μανμοά Σινγκ έδωσε ένα υπερήφανο μάθημα πολιτικής ηγεσίας και έθεσε στην ημερήσια διάταξη των διμερών επαφών κορυφής το ζήτημα των δωροδοκιών κυβερνητικών αξιωματούχων από επιχειρηματικούς ομίλους σε προγράμματα εξοπλισμών και διεθνών διαγωνισμών προμηθειών και ανάθεσης έργων γενικότερα. Ο Ινδός Πρωθυπουργός απαίτησε δημόσια από τον Πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης τύπου τη συνδρομή του στη διαλεύκανση υπόθεση δωροδοκίας Ινδών αξιωματούχων από εταιρεία ελικοπτέρων βρετανικών-ιταλικών συμφερόντων, την AgustaWestland. 

Την ίδια στιγμή ο κυνικός πρώην Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μπερλουσκόνι αποδέχθηκε ότι “οι μίζες στο εξωτερικό είναι αναγκαίες για την εξασφάλιση συμβολαίων” αποδεικνύοντας ότι μια σειρά ισχυρές χώρες γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τη διεθνή σύμβαση του 1997 των χωρών του ΟΟΣΑ ενάντια στη δωροδοκία. Ενώ οι Διεθνείς Οργανισμοί για τη Διαφάνεια υποκριτικά αξιολογούν μόνο τη διαφθορά αυτών που παίρνουν τη μίζα κι όχι εκείνων που την προσφέρουν δηλαδή των πολυεθνικών ομίλων των ισχυρών κρατών.

Η Ελληνική Κυβέρνηση θα πρέπει να θέσει σαν όρο για τη συμμετοχή σε νέες μεγάλες προμήθειες του ελληνικού δημοσίου και στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων τον απόλυτο σεβασμό της Διεθνούς Συνθήκης κατά της δωροδοκίας και τη συνδρομή στην αποκάλυψη παλαιότερων υποθέσεων διαφθοράς αξιωματούχων με ρήτρα αποκλεισμού των ομίλων και των κρατών που θα αθετήσουν αυτή τη δέσμευση.

Κατέθεσα σχετική ερώτηση προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Δικαιοσύνης με την οποία καλώ τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά να ακολουθήσει το παράδειγμα του Ινδού Πρωθυπουργού και να υπερβεί το ενοχικό σύμπλεγμα προηγούμενων Ελλήνων Πρωθυπουργών που σιωπούσαν ή ακόμα και ελεεινολογούσαν τη χώρα τους ενώπιον Πρωθυπουργών κρατών πρωταθλητών σε διεθνείς υποθέσεις δωροδοκίας. 

Νέο “χρήμα” από τη “σημαία” της Ευρωζώνης δεσμευμένο σε αναπτυξιακούς στόχους

"Δημιουργείστε νέο χρήμα δεσμευμένο αποκλειστικά σε αναπτυξιακούς στόχους" πρέπει να είναι η καθοριστική κίνηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας υπό το φως των νέων εξελίξεων της γενικευμένης ύφεσης στην Ευρωζώνη και του συναλλαγματικού πολέμου. Κατέθεσα λοιπόν σχετική ερώτηση προς τον Υπουργό Οικονομικών η οποία ακολουθεί: 


Προς τον Υπουργό Οικονομικών: κ. Γιάννη Στουρνάρα
Θέμα: Νέο “χρήμα” από τη “σημαία” της Ευρωζώνης δεσμευμένο σε αναπτυξιακούς στόχους

Ένα καίριο ερώτημα τίθεται αντικειμενικά στην ημερήσια διάταξη της Ευρωζώνης καθώς η ανεργία στην Ελλάδα πλησιάζει το καταστροφικό όριο του 30% και η ύφεση αγγίζει τώρα και τις χώρες του πυρήνα της όπως έδειξε η πρόσφατη μείωση του ρυθμού μεγέθυνσης της Γερμανίας: Υπάρχει μια καθοριστική κίνηση που μπορεί να αντισταθμίσει τις πολιτικές λιτότητας, να ξεπεράσει τη γενικευμένη κρίση ζήτησης δίχως τον κίνδυνο του πληθωρισμού τον οποίο πάγια υπερτονίζει η Γερμανία; Υπάρχει μια κίνηση που αυξάνει την παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα της Ευρωζώνης, συγκρατεί την υπερτίμηση του ευρώ δίχως να πυροδοτεί έναν τυφλό νομισματικό πόλεμο υποτιμήσεων; 

Υπάρχει αλλά βρίσκεται πέρα από τα συμβατικά εργαλεία της πολιτικής. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δημιουργεί νέο “χρήμα” αποκλειστικά δεσμευμένο σε “αναπτυξιακά ομόλογα” που θα χρηματοδοτήσουν τις μεγάλες επενδύσεις σε πανευρωπαϊκά δίκτυα και υποδομές, τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών του ευρωσυστήματος, τις αναδιαρθρώσεις των οικονομιών ή ακόμα και τις μειώσεις των φόρων της εργασίας και των εισφορών ανάλογα με τις προτεραιότητες και τις ανάγκες κάθε χώρας, πλεονασματικής ή ελλειμματικής, πιστώτριας ή οφειλέτριας. Η ποσότητα του “νέου χρήματος” από τη “σημαία” και τις προοπτικές της Ευρωζώνης θα καλυφθεί από τη δυναμική της παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών και συνεπώς αποτρέπεται ένα πληθωριστικό κύμα. Τα “αναπτυξιακά ομόλογα” που θα κρατήσει στο χαρτοφυλάκιο της η ΕΚΤ θα δώσουν διέξοδο, όταν κριθεί ότι είναι καιρός να διατεθούν στις αγορές, στην πλημμυρίδα των διεθνών κεφαλαίων που αποφεύγουν αυτή τη στιγμή το ρίσκο της δέσμευσής τους σε παραγωγικές επενδύσεις και περιφέρονται με εφήμερες κερδοσκοπικές διαθέσεις.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός

- θα καλλιεργήσει η Ελληνική Κυβέρνηση συστηματικά το έδαφος στις διμερείς επαφές και στις συσκέψεις της ευρωζώνης ώστε η ΕΚΤ να προχωρήσει στην καθοριστική κίνηση που θα δώσει πραγματικό νόημα στη δήλωση του Ντράγκι ότι “θα κάνει ό,τι χρειαστεί” για να αποτρέψει την υφεσιακή αποσάθρωση της Ευρωζώνης; 

- θα υπερασπιστεί η Ελληνική Κυβέρνηση έμπρακτα την ιδέα ότι το ευρώ δεν αποτελεί νόμισμα μόνο της Γερμανίας και πως αυτό που ήταν μέχρι σήμερα ανταγωνιστικό γι’ αυτήν δεν είναι το ίδιο και για τη Γαλλία ή την Ιταλία και πολύ περισσότερο για την Ελλάδα;

Επαναχάραξη της Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής

Επαναχάραξη της Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (video)