Comments on Το Ιστολογιο του Μιμη Ανδρουλακη: O Κανένας και η Αξιολόγηση

Αγαπητέ Μιμη, εδώ η φωτιά καλά κρατεί και θα έλεγα...

2007-12-05T03:04:00.000+02:00

Αγαπητέ Μιμη,

εδώ η φωτιά καλά κρατεί και θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα θέμα που θα μπορούσε να μείνει ζωντανό, όπως και το ασφαλιστικό, για χρόνια...

Με τόσους φίλους blogger να δείχνουν ενδιαφέρον θα είναι τελικά εύκολο να δημιουργηθεί η βάση για το πρωτόλειο υλικό, μιας συνισταμένης δηλαδή, των “θέλω” που θα δώσουν στις όποιες κυβερνητικές αποφάσεις και σχεδιασμούς μια δεύτερη αλλά ισχυρή άποψη για το πως θα δημιουργηθούν Πάρκα στο Αττικό λεκανοπέδιο, στα πλαίσια ενός νέου χωροταξικού, χωρίς το τεράστιο κόστος των απαλλοτριώσεων.

Παρατηρώ όμως και την άλλη πλευρά του εγχειρήματος που εκφράζεται απο έναν ιδιόμορφο αρνητισμό...

Πως αλλιώς να χαρακτηρίσω το «Πράσινα Άλογα» για τις προτάσεις δημιουργίας του Πάρκου του Ελληνικού... Μάλλον για «Κόκκινες Θέσεις» πρόκειται με το υπονοούμενο να είναι σαφές...

Δεν είναι δυνατόν να αποτελεί παραγωγική σκέψη ότι τα οικιστικά προβλήματα της Αθήνας δεν θα βελτιωθούν με τις κατάλληλες αναδιαρθρώσεις του χωροταξικού και όποιος το ισχυρίζεται αυτό ούτε διαβάζει ούτε ενημερώνεται για το τι κάνουν άλλοι λαοί.

Δεν είναι δυνατόν να θεωρούμεθα ρεαλιστές όταν προτείνουμε μία μικρότερη πληθυσμιακά πρωτεύουσα διότι το κυριότερο πρόβλημα της Αθήνας όπως και των άλλων πόλεων της χώρας μας δεν είναι θέμα πληθυσμού αλλα χωροθέτησης και οργάνωσης του τρόπου ζωής. Στα κέντρα τους ούτε η Πάτρα, ούτε η Λάρισα, ούτε το Ηράκλειο υπερτερούν της Αθήνας και αν είναι πολυ μικρότερες πόλεις.

Μια αναδιάρθρωση του χωροταξικού θα αποσκοπούσε σε ουσιαστική διαφοροποίηση των χρήσεων γης βάσει των νέων αναπτυξιακών αναγκών της πρωτεύουσας, σε αλλαγή των συντελεστών δόμησης, σε αλλαγή του επιτρεπόμενου ύψους των κτιρίων, σε αυστηρή οριοθέτηση των ζωνών διαφοροποιημένης δόμησης ώστε η ποικιλομορφία να έχει λειτουργικά χαρακτηριστικά και να δένει με την διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου ή του εδάφους (π.χ δεν θα επιτραπεί η κατασκευή ουρανοξυστών δίπλα στον βράχο της Ακρόπολης αλλα θα επιτραπεί στα δυτικά προάστεια, στα νότια προάστεια, κατά μήκος της παραλιακής, στο Μαρούσι ακόμα και στην Αγία Παρασκευή και οπωσδήποτε σε περιοχές της Κυψέλης και του Παγκρατίου.

Με τον τρόπο αυτό οι σημερινοί κάτοικοι εκατοντάδων χιλιάδων ανήλιαγων διαμερισμάτων που προσφέρουν τριτοκοσμικές συνθήκες διαβίωσης, θα παραλάβουν ηλιόλουστα διαμερίσματα με εξαιρετική θεα και σύγχρονες προδιαγραφές δόμησης σε οικολογικούς ουρανοξύστες.

Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτού του χωροταξικού ανασχεδιασμού είναι ότι έτσι θα δημιουργηθούν χώροι ανάσας με χρήσεις για τις φυσικές ανάγκες του ίδιου του ανθρώπου και οχι των μηχανών του. Δεν είναι δυνατόν π.χ. να καταλαμβάνουν τόση μεγάλη έκταση τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα κατά μήκος των ήδη απαράδεκτα στενών δρόμων, μια συνήθεια που δεν οφείλουμε να διατηρήσουμε. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν απειράριθμα συνεργεία επισκευών αυτοκινήτων, καταστημάτων πώλησης παλαιοανταλλακτικών και μύριων άλλων με οχλούσες δραστηριότητες μέσα στον οικιστικό ιστό της πόλης και μάλιστα στην επιφάνεια του εδάφους.

Είναι τραγικό να κατασπαταλάται η σημερινή αξία γης με αποτέλεσμα την εξαθλίωση αντι της αναβάθμισης των συνθηκών ζωής των κατοίκων του λεκανοπεδίου.

Δεν είναι η υπερανάπτυξη το ζητούμενο εδώ αλλα η βελτιστοποίηση του αστικού περιβάλλοντος υπέρ του ανθρώπου.

Έτσι αντι μιας αδιέξοδης και καταστροφικής πολιτικής μικροπαρεμβάσεων όπως π.χ η σταδιακή διαπλάτυνση των λεωφόρων ή ο “εκσυγχρονισμός” των κτιρίων σε υποβαθμισμένες ή πυκνοκατοικημένες περιοχές που καμία αλλαγή δεν επιφέρει στο συγκοινωνιακό χάος και ελάχιστα στον υποβαθμισμένο τρόπο διαβίωσης, προτείνεται η κοπή του ομφάλιου λώρου με το παρελθόν πλην επιλεγμένων εξαιρέσεων χάριν των αναγκών της πολιτισμικής συνέχειας.

Με ένα σύστημα οικομεριδίων στα οποία θα αντιστοιχεί η συνεχώς μεταβαλλόμενη αξία γης, θα μπορεί ο ενδιαφερόμενος κάτοικος να αντικαθιστά την υπάρχουσα περιουσία του με νέα υπό μορφή διαμερισμάτων ή άλλων εκμεταλλεύσιμων χώρων στους υπό κατασκευή ουρανοξύστες. Οταν ο κατασκευαστής θα συμπληρώνει σε αξία το κόστος του έργου, θα το ξεκινά διαθέτοντας το περίσσευμα με σκοπό την αποκόμιση οφέλους. Έτσι ο μηχανισμός θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενος.

Δεν έχει γίνει κατανοητό οτι το μοντέλο κατάστημα στο ισόγειο και κατοικία στους υπόλοιπους ορόφους έχει μεσαιωνικές ρίζες. Σήμερα οι οχλούσες εμπορικές χρήσεις δεν έχουν κανένα λόγο να υποβιβάζουν το αστικό περιβάλλον που επιβάλει ο πολιτισμός μας.

Με τη νέα μορφή δόμησης, οι οχλούσες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων και των καταστημάτων, θα ενσωματώνονται σε επιλεγμένες υπόγειες κατασκευές και σε εκτός οικιστικού ιστού ζώνες - όπως ήδη συμβαίνει με τα μεγακαταστήματα ή σε ζώνες υπηρεσιών οριοθετημένενες εντός των πολυώροφων κτιρίων.

Δεν έχει επίσης γίνει επαρκώς κατανοητό ότι τα καταστήματα προσφέρουν καλλίτερες υπηρεσίες όταν συγκεντρώνονται σε μεγάλης προσβασιμότητας περιοχές όπως οι σταθμοί του μετρό, αντι να γίνονται η αιτία υποβάθμισης της ζωής των κατοίκων απο την αναγκαιότητα πρόσβασης των αγοραστών στα παραδοσιακά εμπορικά κέντρα με τα ΙΧ οχήματά τους.

Η λίστα των παρεμβάσεων είναι τεράστια και η επιχειρηματολογία επίσης.

Σε άλλες μεγαλουπόλεις τα προτεινόμενα βήματα ξεκίνησαν πολυ ενωρίς, με αποτέλεσμα τα οφέλη να εξισορροπούνται συχνά απο λανθασμένες επιλογές που δεν απάλλαξαν τους κατοίκους απο τον εφιάλτη του τσιμέντου. Τα πλεονεκτήματα των πολυώροφων κτιρίων έγιναν πρόφαση υπερεκμετάλλευσης της γης αντί της περιβαλλοντολογικής αναβάθμισης και της βελτίωσης των συνθηκών ζωής των κατοίκων τους.

Σήμερα όμως έχουμε αυτή την εμπειρία και γνωρίζουμε πως μπορούμε να αποφύγουμε τα κακώς κείμενα. Έχουμε όμως και πολλά περισσότερα διότι γνωρίζουμε με κάθε λεπτομέρεια πως κτίζεται μια απόλυτα οικολογική και πολυώροφη κατασκευή που μπορεί να στεγάσει έναν πληθυσμό όσος αυτός μιας μεσαίου μεγέθους πόλης όπως ο Βόλος ή η Λάρισα.

Βέβαια ο άνθρωπος δεν αλλάζει τρόπο διαβίωσης προτιμώντας συχνά την αθλιότητα όταν η εναλλακτική πρόταση τον ξενίζει.

Οι αλλαγές αυτές δεν θα γίνουν μαζικά αλλά σταδιακά και οπωσδήποτε προγραμματισμένα... Έτσι ο ένας θα παραδειγματίζεται απο τον άλλο και τότε μόνο θα αποφασίζει να ακολουθήσει τους πρωτοπόρους.

Πολλοί δεν θα ακολουθήσουν ποτέ και γιαυτό ένα σύστημα όπως το προτεινόμενο θα είναι προσχεδιασμένα μικτό, προσφέροντας διαφορετικές συνθήκες διαβίωσης για διαφορετικές απαιτήσεις...

Ένα είναι το βέβαιο, ότι ο πληθυσμός του λεκανοπεδίου με την εξάπλωση ενός τέτοιου συστήματος θα μπορούσε να περιοριστεί στο ένα τέταρτο τουλάχιστον της σημερινής έκτασης με το υπόλοιπο να γίνει πράσινο... Τότε η Αθήνα θα είναι η ποιό πράσινη πόλη του κόσμου και η διαβίωση σε αυτήν πραγματικά ανθρώπινη...

Βέβαιο είναι επίσης οτι δεν πρόκειται για φουτουριστικές απόψεις αλλά για ιδέες που μπορούν να ξεκινήσουν να πραγματοποιούνται σε ελάχιστο χρόνο με την πρώτη πιλοτική κατασκευή να ολοκληρώνεται πριν τον ανασχεδιασμό του χωροταξικού της πρωτεύσας.

Για του φίλους bloggers που επιθυμούν ειδική ενημέρωση είμαι στην διάθεσή τους.

Ευχαριστώ τον FILELEYTHEROS_154 για την ανταπόκρισή του.

Παναγιώτης Μπαζιωτόπουλος
Οικονομολόγος - Επιχειρησιακός Ερευνητής
http://www.bazioto.blogspot.com

αποτίμηση vs αξιολόγησηΜια σκέψη ακόμη που μου ήρθ...

2007-11-29T12:55:00.000+02:00

αποτίμηση vs αξιολόγηση

Μια σκέψη ακόμη που μου ήρθε καθώς διάβαζα τα εύστοχα σχόλια του ikor.

Η λέξη αξιολόγηση αυτή καθεαυτή σημαίνει στη γλώσσα μας κατάταξη με σειρά αξίας ή λόγος περί αξιοσύνης. Και παρόλο ότι μπορεί να εννοείται "αξιολόγηση του έργου" συχνά το εκλαμβάνουμε ως "αξιολόγηση μας". Ε, λοιπόν, ο Έλληνας με το φιλότιμο και την αξιοπρέπεια του (θες και λίγο ανασφάλεια;) δε μπορεί να δεχθεί τον λόγο περί αξιοσύνης του.

Μήπως θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε τον όρο "αποτίμηση" η κάποιον άλλον που να αναφέρεται αμιγώς στο έργο και το αποτέλεσμα;

Μίμη, νομίζω ότι το κεντρικό ζήτημα στο θέμα είναι...

2007-11-28T21:48:00.000+02:00

Μίμη, νομίζω ότι το κεντρικό ζήτημα στο θέμα είναι ποιος είναι ο τελικός στόχος της αξιολόγησης: θέλουμε να αξιολογούμε για να διαφημίζουμε (π.χ. πανεπιστημιακά ιδρύματα) ή για να αλλάζουμε ό,τι δεν πάει καλά; Νομίζω το δεύτερο.

Άρα πρέπει σήμερα να αποκτήσουμε μια ακόμα συνήθεια: εκτός από τον Προϋπολογισμό χρειάζεται να κάνουμε και Απολογισμό. Στην παιδεία, στην υγεία, στη δημόσια διοίκηση.

«Τι αποτέλεσμα είχαν οι πόροι που διαθέσαμε; Πετύχαμε τους στόχους μας; Υπάρχουν καλύτεροι στόχοι; Τι μπορούμε να βελτιώσουμε την επόμενη φορά;»

Δυστυχώς, η έννοια του feedback είναι ξένη για την ελληνική πραγματικότητα. Το θεωρούμε «χάσιμο χρόνου». Ενώ θα μπορούσε να δείχνει τον δρόμο της αλλαγής.

Μερικές σκέψεις για τη διαδικασία αξιολόγησης:

Κατ’ αρχάς η αξιολόγηση πρέπει να έχει βάθος χρόνου και να είναι αμφίδρομη. Διαφορετικά παύει να είναι αξιόπιστη, γιατί επηρεάζεται ενδεχομένως από την κρίση της στιγμής ή από μια προσωπική άποψη.

Να μπορεί δηλ. ο αξιολογούμενος να κρίνει αυτόν που τον αξιολογεί. Αν προκύψει στατιστικά μεγάλος αριθμός απαξίωσης του κρίνοντα, τότε η αξιολόγησή του να έχει μειωτικό συντελεστή. Αυτό αναιρεί τις ανεπάρκειες της υποκειμενικής αξιολόγησης. Και πάντως αν σε έναν συγκεκριμένο οργανισμό όλοι διαρκώς απαξιώνουν τον άλλον, αυτό είναι από μόνο του ένα δείγμα υπο-αξιολόγησης του οργανισμού.

Την προσφορά που είχε π.χ. το σχολείο στη ζωή ενός ανθρώπου πρέπει να την αξιολογεί ο ίδιος άνθρωπος και όταν είναι μαθητής και όταν είναι φοιτητής και όταν είναι παντρεμένος και όταν γίνει γονιός και όταν βγει στη σύνταξη (αν βγει...). Οι γνώσεις που διαχρονικά αξιολογούνται ως οι πλέον χρήσιμες μπορούν και πρέπει να αποκτήσουν νέο περιεχόμενο.

Το ίδιο να γίνεται για το πανεπιστήμιο, για την ιατρική περίθαλψη, για τη δημόσια διοίκηση.

Επιπλέον, να προβλέπεται η δυνατότητα αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε μέλη ενός υψηλά και ενός χαμηλά αξιολογημένου οργανισμού. Ακόμα και με αντίστοιχους οργανισμούς εκτός Ελλάδος. Όσο περισσότερες προσλαμβάνουσες παραστάσεις έχουμε από το καλύτερο, τόσο πιο γρήγορα θα κάνουμε τις μικρές μας «επαναστάσεις» για να ξεφύγουμε από το μέτριο.

Φυσικά, ένα σύστημα αξιολόγησης πρέπει να προβλέπει κίνητρα για τα μέλη ενός οργανισμού ώστε ως άτομα να βελτιώνονται διαρκώς. Αυτό θα ωφελήσει πολλαπλασιαστικά τον οργανισμό ως σύνολο (π.χ. δημόσια διοίκηση).

Άρα:

- Αξιολόγηση για να γίνουμε καλύτεροι, όχι για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις ή εντυπωσιακές λίστες top-10.

- Απολογισμός στο τέλος της δράσης μας για να αξιολογούμε τον προϋπολογισμό, ώστε να παράγουμε καλύτερους προϋπολογισμούς την επόμενη φορά.

- Αξιολόγηση με αμφίδρομες κρίσεις. Καθένας είναι κρίνων και κρινόμενος.
- Αξιολόγηση σε βάθος χρόνου, για να διακρίνουμε αξιόπιστα τα στοιχεία που είναι διαχρονικά πιο χρήσιμα στις ζωές των ανθρώπων.

- Αλληλεπίδραση ανάμεσα σε εκείνους που αξιολογήθηκαν στα άκρα της αξιολογικής κλίμακας.

- Κίνητρα προς όλα τα μέλη ενός αξιολογούμενου οργανισμού, ώστε να θέλουν να βελτιώνονται διαρκώς.

Εντάξει, περιέγραψα κι εγώ ένα σύστημα αγγελικά πλασμένο που χρειάζεται εξαιρετική οργάνωση για να λειτουργήσει. Ας κάνουμε μια ανάλυση κόστους-ωφέλους πριν προχωρήσουμε στην αξιολόγηση. Αλλά ας πάμε και λίγο κόντρα στον μηδενισμό και τη μοιρολατρία. Τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα και η αξιολόγηση είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο.

Μίμη, κλείνοντας θα ήθελα κι εγώ να σ’ ευχαριστήσω που μας δίνεις την ευκαιρία να υποβάλλουμε τα σχόλιά μας σε έναν άνθρωπο που έχει την ικανότητα να κωδικοποιεί απόψεις και να παράγει πολιτική!

Νομίζω ότι τέτοιο think-tank, σαν τα μέλη που έγραψαν τα σχόλιά τους παραπάνω, έχουν πολύ λίγοι πολιτικοί στην Ελλάδα σήμερα!

Συντροφικά,

Γιάννης Κοτζαμπασάκης

Ας αρχίσουμε να κάνουμε αξιολόγηση από το κόμμα. Α...

2007-11-28T15:07:00.000+02:00

Ας αρχίσουμε να κάνουμε αξιολόγηση από το κόμμα. Ας βρούμε κριτήριααξιολόγησης για οργανώσεις, όργανα και τελικά μέλη.
Αν το καταφέρουμε αυτό, θα βρούμε και τα άλλα.
Εκπαιδευτικό:
Η ΤΑΡΑ Η ΤΣΙΓΓΑΝΑ
http://www-ithacanet-gr.pblogs.gr/

ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΣΟΥ ΜΙΜΗ...ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ...

2007-11-27T17:37:00.000+02:00

ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΣΟΥ ΜΙΜΗ...
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΑΜΑΙΛΕΩΝ -ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ- ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙΣ ΤΙ ΨΑΡΙΑ ΠΙΑΝΕΙΣ.
ΤΩΡΑ ΦΑΝΕΡΑ ΠΛΕΟΝ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ... ΘΑ ΔΩΣΕΙΣ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ:
"ΟΣΟ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ Η ΜΑΪΜΟΥ ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Ο ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ."

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ...

Αγαπητέ Μίμη, έγινε μια συζήτηση στο μπλογκ σου η ...

2007-11-26T17:38:00.000+02:00

Αγαπητέ Μίμη, έγινε μια συζήτηση στο μπλογκ σου η οποία θα είναι χρήσιμη αν εσυ (ως εθνικός αντιπρόσωπος) βγάλεις συμπεράσματα που θα συνδιαμορφώσουν τις θέσεις σου στο κίνημα και τη βουλή.

Θα ήταν χρήσιμο να δούμε πως αξιοποιείς τα σχόλια μας. Θα μπορούσες να μας πεις ποια είναι τα συμπεράσματα σου από αυτή τη συζήτηση;

(Για να κάνουμε και μια αξιολόγηση για τις ανθρωπο-ώρες που καταναλώσαμε στο μπλογκ σου :)

Επειδή τα σχόλια είναι αρκετά και εκτενή όπου χρει...

2007-11-26T17:10:00.000+02:00

Επειδή τα σχόλια είναι αρκετά και εκτενή όπου χρειάζεται επαναλαμβάνω εντός εισαγωγικών τα βασικά σας επιχειρήματα πριν δώσω την απάντησή μου.
----------------------
Θα συμφωνήσουμε με τον Θέμη Λαζαρίδη: “Όχι ηττοπάθεια ή μηδενισμό, όλα γίνονται και στην Ελλάδα”. “Πρέπει να μετρηθεί η «προστιθέμενη γνώση» , η διαφορά γνώσεων μεταξύ εισόδου και εξόδου από το Πανεπιστήμιο.” Περιμένουμε από τον guru της αξιολόγησης Θέμη Λαζαρίδη να μας ολοκληρώσει την απάντηση με βάση τα ελληνικά δεδομένα.

Τρύφων, βάζεις το θεμελιώδες πρόβλημα:
«Θέλουμε να ζούμε σε κοινωνία όπου δίνουμε λογαριασμό για την ποσότητα και ποιότητα της δουλειάς μας;
Ας το πάρουμε απόφαση από κάπου, κάποτε πρέπει να αρχίσουμε.»
Πριν και μετά τους δείκτες μέτρησης χρειάζεται αξιακή «επανάσταση».

Vrypan, «Καλός δείκτης οι επιδόσεις των αποφοίτων. Όσο καλύτερα τα καταφέρνουν τόσο καλύτερο το Πανεπιστήμιο.» Ωστόσο πρέπει να επεξεργαστούμε τα μετρήσιμα και μη μετρήσιμα κριτήρια των επιδόσεων.

Ο kpap τονίζει: «Η παγκόσμια κατάταξη της Σαγκάης δεν αξιολογεί την εκπαιδευτική διαδικασία αλλά την ερευνητική. Δύσκολη η αξιολόγηση λόγω ανομοιογένειας του δείγματος των φοιτητών και του ακαδημαϊκού –μη υποχρεωτικού-χαρακτήρα των σπουδών.
Ρόλος Πανεπιστημίου η ανάπτυξη κριτικής σκέψης και μεταφερόμενων προσόντων (transferable skills) των φοιτητών. Η αξιολόγηση πρέπει να είναι εσωτερική διαδικασία του Πανεπιστημίου.» - Ναι, αλλά το Πανεπιστήμιο δεν είναι ερευνητικό κέντρο. Η ποιότητα διδασκαλίας πρέπει να είναι ανώτερο ή ισοδύναμο κριτήριο με την έρευνα. - Ο κύριος χρηματοδότης, το κράτος δεν πρέπει μέσω ανεξάρτητου κριτή να έχει εικόνα των αποτελεσμάτων για τους στρατηγικούς στόχους της εκπαίδευσης;

Α.Α.Τ. Πρέπει σταδιακά να αποδιαρθρώσουμε το status quo και τις «κλίκες» μεταβάλλοντας τους κανόνες του παιχνιδιού και τα κίνητρα.

s.frang
Όλα γίνονται, όσον αφορά εμένα. Προσωπικά ανήκα πάντα σ’ άλλη σχολή σκέψης της Αριστεράς. Θεωρούσα χιμαιρικό και οπισθοδρομικό το κίνημα κατά της λεγόμενης «εντατικοποίησης». Η γνώση χρειάζεται προσπάθεια. Κάποτε το σύνθημα της Αριστεράς ήταν: «Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα». Στην μεταπολίτευση ακούγεται γραφικό.

Katerina
Μπορεί ο τρόπος αξιολόγησης να προκαλέσει στρεβλώσεις; Η Κατερίνα ισχυρίζεται ότι:
« στη Βρετανία το ερευνητικό έργο αξιολογείται κυρίως βάσει δημοσιεύσεων έτσι επιστήμονες που άνοιξαν νέους δρόμους χωρίς ικανό αριθμό δημοσιεύσεων μπορεί να μην αξιολογηθούν θετικά.»
« Ενισχύονται τα «καλά» Πανεπιστήμια και υποβαθμίζονται τα «αδύναμα» αφού η κυβέρνηση χρηματοδοτεί ανάλογα με τις επιδόσεις. Αδύναμα Πανεπιστήμια δέχονται αδύναμους υποψήφιους.»

Ασφαλώς πρέπει να διεγερθεί ανταγωνισμός ποιότητας προς τα πάνω. Όταν έχουμε Πανεπιστήμια που συστηματικά πέφτουν κάτω από τα ανεκτά στάνταρντ ποιότητας δεν τα τιμωρούμε αλλά επεξεργαζόμαστε ένα ριζικό σχέδιο ανασυγκρότησής τους (υποδομές, νέο μάνατζμεντ, βελτίωση μεθόδων διδασκαλίας)

« Μπορεί να υπάρξουν «ειδικοί» αξιολογητές χωρίς να έχουν ίδια γνώση (να μην είναι Πανεπιστημιακοί)»

Μπορεί να κρίνουν και ισχυροί θεσμοί της αγοράς , της παραγωγής, της έρευνας, των ΜΚΟ και διακεκριμένες προσωπικότητες.

« Το ΥΠΕΠΘ αποφασίζει πλήθος εισακτέων και προσλήψεις διδασκόντων σε κάθε Τμήμα.»

Η πλήρης αυτονομία πρέπει να απαλείψει και αυτή τη στρέβλωση.

Gyristroula2
«Οι επιστημονικές και συνδικαλιστικές ενώσεις να εκπονήσουν στοιχειώδη κριτήρια αξιολόγησης για τα μέλη τους για το ίδιον και το δημόσιο συμφέρον.»
Σωστό.

Troll
Ο Troll έξυπνα περιγράφει πως το κριτήριο της «αγοράς εργασίας» μπορεί να εξελιχθεί σε καρικατούρα όταν και η «προσφορά» και η «ζήτηση» είναι προβληματικές.

Dimitris
Ακριβώς το στρεβλό «Greek Dream» - μια πάση θυσία θέση στο δημόσιο στρεβλώνει το Πανεπιστήμιο.

Babism
Ωραίο focus.

Αξιος ο μισθός σου Μίμη και..Kαλό Tαξείδι.

2007-11-26T16:56:00.000+02:00

Αξιος ο μισθός σου Μίμη και..Kαλό Tαξείδι.

"Τι γίνεται λοιπόν σε μερικά επιφανή Πανεπιστήμια ...

2007-11-26T06:52:00.000+02:00

"Τι γίνεται λοιπόν σε μερικά επιφανή Πανεπιστήμια που θεωρούμε πρότυπα; Τα μεγάλα ονόματα καθηγητών ασχολούνται με το δικό τους συγγραφικό και ερευνητικό έργο και δεν δίνουν ιδιαίτερη ή καμία σημασία στη διδασκαλία."

αυτο στα πραγματικα καλα ιδρυματα απλα δεν ισχυει, η διδασκαλια απο κορυφαιους ερευνητες ειναι ουσιαστικης σημασιας για τοςυ φοιτητες (που γινονται με την σειρα τους κορυφαιοι ερευνητες).

Υπαρχει ομως ενας βασικος διαχωρισμος αναμεσα σε ερευνητικα πανεπιστημια και διδακτικα. Αν καποιος ενδιαφερεται για μια μεση θεση εργασιας (πχ υπαλληλος τραπεζας) τοτε το καλυτερο που εχει να κανει ειναι να παει οχι σε ερευνητικο ιδρυμα αλλα σε ενα καλο διδακτικα κολλεγιο. Απο την αλλη αν θελει να ασχοληθει με την ερευνα το να παει σε ενα καλο ερευνητικο ιδρυμα ειναι μονοδρομος.

Απορω λιγο τι ακριβως εξετασατε απο τις γνωσεις των παιδιων για τα οποια μιλατε, εχω την εντυπωση οτι θα ηταν μαλλον πρακτικες γνωσεις που ΔΕΝ θα επρεπε να περιμενετε να εχουν (μου θυμιζει ιστορια φιλου που μετα απο βαρβατη διπλωματικη στην θεωρια παιγνιου τον ρωτησαν σε συνεντευξη πως τα παει με τους ισολογισμους! Οικονομολογος σπουδασε ρε παιδι μου οχι λογιστης!).

Και επειδή καμμιά φορά φοβάμαι ότι εκφράζω ακραίες...

2007-11-25T15:26:00.000+02:00

Και επειδή καμμιά φορά φοβάμαι ότι εκφράζω ακραίες απόψεις, αλλά τελικά δεν είναι και τόσο ακραίες, σας παραθέτω σημερινό (25/11/07) δημοσίευμα στο Βήμα της Κυριακής με τίτλο "6,8% του ΑΕΠ ή 15 δισ. ευρώ το ετήσιο κόστος της γραφειοκρατίας" στο οποίο αναφέρεται το εξής: "...Δυσβάστακτο αποδεικνύεται το κόστος της γραφειοκρατίας τόσο για την εθνική οικονομία όσο και για την τσέπη μας, και η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται ότι μπορεί να συγκριθεί μόνο με τις δημοκρατίες της Ανατολικής Ευρώπης, που προέκυψαν μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού...Η Ελλάδα, όπως προκύπτει από τη μελέτη, κατέχει μία από τις υψηλότερες θέσεις μεταξύ των χωρών-μελών της Ενωσης, από κοινού με τις Δημοκρατίες της Βαλτικής και ορισμένες χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού. Με μέσο όρο για την Ευρωπαϊκή Ενωση 3,5%, το «κόστος της γραφειοκρατίας» στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Σουηδία κυμαίνεται στο 1,5% του ΑΕΠ, στην Ισπανία και στην Ιταλία στο 4,6%, στη Γερμανία στο 3,7%. κ.λπ..."
Ωραία πράματα, ε σύντροφοι;

Αγαπητέ Μίμη,Έμεινα 10 χρόνια στη Αγγλία σε διάφορ...

2007-11-25T01:27:00.000+02:00

Αγαπητέ Μίμη,

Έμεινα 10 χρόνια στη Αγγλία σε διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα φροντίζοντας να έχω όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επαφή με την κουλτούρα της γνώσης.

Διαβάζω σήμερα για αξιολογήσεις των Ελληνικών πανεπιστήμιων αλλά διαβάζω και το δικό σου κείμενο που μάλλον επιδίωκε να δώσει έναυσμα σε συζήτηση παρά να εξετάσει το θέμα σε κάποια αξιακή βάση...

Εκείνο που μπορώ να πω απο την πείρα μου στα Αγγλικά Πανεπιστήμια είναι οτι δεν στοχεύουν στη γνώση αυτή καθ’ εαυτή αλλα στον τρόπο που αποκτάται.

Εκεί οι εξετάσεις γίνονται κατά κανόνα με ανοιχτά βιβλία αλλα σε διαβεβαιώ ότι είναι πολυ ποιο δύσκολες απο εκείνες με κλειστά βιβλία.

Εκεί ο εξεταζόμενος πρέπει να απαντήσει στη αντιμετώπιση ενός πρωτότυπου προβλήματος της καθημερινότητας στο οποίο προφανώς μπορεί να εφαρμοσθεί η γνώση που απεκόμισε απο το συγκεκριμένο αντικείμενο σπουδών στο οποίο εξετάζετε.

Εκεί οι βιβλιοθήκες είναι τεράστιες και επιτρέπουν σε κάθε φοιτητή οχι μόνο να ανατρέξει σε πλήρη βιβλιογραφία του μελετώμενου αντικειμένου αλλά και να την έχει ως βάση στις πολυάριθμες εργασίες που δεν επιτρέπουν σε κανένα φοιτητή να είναι εργαζόμενος ενω ταυτόχρονα σπουδάζει...

Γνώρισα φτωχούς φοιτητές και συναναστράφηκα μαζί τους αλλα δεν γνώρισα ούτε έναν που να κατάφερε να εργάζεται και να σπουδάζει ταυτόχρονα.

Όσοι εργάζονται έχουν πάντα εναλλακτικό τρόπο σπουδών που μετατρέπει τις τρίχρονες σε εξάχρονες σπουδές και γενικότερα κατ’ ελάχιστον τις διπλασιάζει.

Οι καθηγητές δεν είναι προφανώς όλοι λαμπροί ακαδημαϊκοί αλλά δεν συνάντησα κανέναν που να ήταν απαράδεκτος... Οι αίθουσες δεν έχουν ποτέ πάνω απο 40 φοιτητές ενώ τα μικρά αμφιθέατρα με πλήρη οπτικοακουστικό εξοπλισμό εν ενεργεία έχουν λιγότερους απο 30 φοιτητές.

Σε αυτές τις συνθήκες η παράδοση γίνεται σε συνθήκες κατάνυξης που ενισχύονται απο το γεγονός ότι η πόρτα κλείνει (δεν κλειδώνεται...) με την έναρξη και δεν υπάρχουν καθυστερημένοι.

Τα tutorials που οργανώνονται ως βοηθητικά sessions λύνουν τις όποιες απορίες των φοιτητών σε ομάδες πάντα λιγνότερες των 10 ατόμων.

Με αλλα λόγια Μιμη, έχουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που σέβεται το εαυτό του, που είναι πυκνό σε προγραμματισμό, τα τρία χρόνια εκεί αντιστοιχούν οπωσδήποτε στα πέντε Ελληνικά... ενώ δημιουργεί άτομα ικανά για την ζωή απο πολυ ενωρίς...

Το Αγγλοσαξονικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι ούτε δήθεν ούτε κομπλεξικό όπως το Ελληνικό.

Δεν επιδιώκει π.χ. να βγάλει μαθηματικούς απο το επίπεδο του γυμνασίου διότι οι μαθητικοί εκεί θα βγουν απο τις ειδικές σπουδές σε μεταπτυχιακό επίπεδο ενω οι υπόλοιποι θα μάθουν απλά να χρησιμοποιούν τα μαθηματικά στην εργασία που θα επιλέξουν για την διαβίωσή τους. Εκεί άλλωστε δεν κατακλύζονται απο παρασιτικά και δήθεν αναγκαία φροντιστήρια που δίνουν δουλειά στους υπερφίαλους μαθηματικούς και φυσικούς που καταδυναστεύουν την Ελληνική εκπαίδευση και εμποδίζουν τις μεταρρυθμίσεις...

Το Αγγλοσαξονικό εκπαιδευτικό σύστημα προσφέρει γενική εκπαίδευση στο αντικείμενο που ενδιαφέρει και εξειδίκευση ή μεγαλύτερη γενίκευση σε επίπεδο ΜΑ ή MSc (Ο μηχανικός π.χ. ή γενικεύει περισσότερο την εκπαίδευσή του με ένα ΜΒΑ ή την εξειδικεύει με ένα MSc) ενω συνεχίζει με αυστηρή πρακτική εξάσκηση στον κλάδο που τον εκπροσωπεί (οι λογιστές π.χ. μπαίνουν ως ασκούμενοι στα διάφορα Accounting Boards με τριετή τουλάχιστον ορίζοντα πριν τις εξαιρετικά απαιτητικές εξετάσεις που καθορίζουν το μέλλον τους) ή ακολουθούν το δρόμο της απόλυτης εξειδίκευσης σε επίπεδο doctoral και postdoctoral σπουδών.

Επιπλέον, ο οποιοσδήποτε έχει τη δυνατότητα να μεταφερθεί οπουδήποτε απο πλευράς επιπέδου σπουδών και να συνεχίσει.

Πάρα πολλοί ξεκινούν με το τεχνικό πτυχίο Higher National Diploma (HND), εργάζονται μερικά χρόνια, παίρνουν το ΒΑ ή το BSc με σπουδές Part Time σε κανονικά πανεπιστήμια ή στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο (το οποίο εκεί αποτελεί θεσμό με τεράστια συνεισφορά στην συνεχιζόμενη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση) και ορισμένοι συνεχίζουν με part time PhDs ενω ταυτόχρονα ξεκινούν ως λέκτορες (βοηθοί σε Tutorials) συνεχίζοντας την ακαδημαϊκή καριέρα τους στα Πανεπιστήμια πλήρεις γνώσεων και εμπειριών.

Αυτά Μίμη και πολλά άλλα που δεν μπορώ να αναφέρω σε ένα σύντομο κείμενο αποτελούν τα στοιχεία της ποιοτικής διαφοράς...

Οχι οι μεζούρες που μπορεί να τις έκανε φημισμένες ο γνωστός και έγκλειστος στον Κορυδαλλό δικαστής αλλα που σε καμία περίπτωση δεν ενδείκνυνται για την παιδεία όπως δεν ενδείκνυνται και για πολλούς άλλους τομείς.

Το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι πρόχειρο, αποσπασματικό, εγωκεντρικό και αφάνταστα υποκριτικό. Οι καθηγητές αλλά και οι φοιτητές πολιτικοποιούν την εκπαιδευτική εμπειρία, πολώνοντας κάθε προσπάθεια για πρόοδο και εξέλιξη. Η υποκρισία είναι τόσο προφανής που αφήνει άφωνους τους συμφοιτητές του κάθε προλεταριάζοντος όταν με την υποτροφία παραμάσχαλα φεύγει για τα πανεπιστήμια του «κακού» καπιταλισμού της Αμερικής.

Το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν έχει εκπαιδευτική κουλτούρα και αυτό τονίζεται απο την αθλιότητα των χώρων στους οποίους παραδίνεται η εκπαίδευση.

Η εκπαίδευση απαιτεί ανάταση ψυχής, θέλει πνευματικότητα και χαρά που δεν συμβαδίσει με τις συνθήκες που δημιουργούν τα εξαθλιωμένα κτίρια στου Ζωγράφου για να αναφέρω ένα μόνο παράδειγμα των ελεεινών εκπαιδευτικών υποδομών.

Παναγιώτης Μπαζιωτόπουλος
Οικονομολόγος – Επιχειρησιακός Ερευνητής
+30 6932 288185

Πως έχουμε καταλήξει σε αυτήν την χώρα να συζητάμε...

2007-11-24T23:18:00.000+02:00

Πως έχουμε καταλήξει σε αυτήν την χώρα να συζητάμε επί μονίμου βάσεως τα αυτονόητα, δεν μπορώ να το καταλάβω. 'Η μάλλον, υποψιάζομαι ότι οφείλεται στην αδυναμία μας να διατυπώσουμε σαφώς τις αληθινές αιτίες για τις οποίες τα αυτονόητα απουσιάζουν από την ελληνική πραγματικότητα.
Στο βιβλίο σου Θηλυκό Πόκερ, αναφέρεις κάπου ότι πρέπει να επιλεχθούν προσεκτικά οι αλλαγές που θα εισαχθούν, ώστε να δημιουργήσουν μια αυτοκαταλυτικη διεργασία που θα εξαπλώσει τις αλλαγές.
Σωστά, άλλωστε στο Πολυτεχνείο μάθαμε ότι η φύση απεχθάνεται τις μεγάλες αλλαγές. Όσο μεγαλύτερη αλλαγή προσπαθείς να επιβαλλεις σε ένα σύστημα, τόσο μεγαλύτερη είναι η αδράνεια που αυτό επιδεικνύει. Οι αλλαγές μέσω μιας διαδικασίας ανάδρασης είναι ο καλύτερος τρόπος.
Σωστά, αλλά αυτό προϋποθέτει ότι υπάρχει γνώση του συστήματος και της διεργασίας. Από που προκύπτει ότι σήμερα στην Ελλάδα γνωρίζουμε τα απαραίτητα για να προχωρήσουμε σε αλλαγές; Ή ότι υπάρχει ένας σκληρός πυρήνας ανθρώπων μέσα, ή κοντά, στην διοικητική δομή της χώρας που όχι μόνο θέλει να προχωρήσει σε αλλαγές, αλλά και κατανοεί βαθιά τις αιτίες των προβλημάτων;
Δεν ξέρω, νιώθω ότι η συζήτηση συνέχεια περιστρέφεται γύρω από το πως θα θεραπεύσουμε τα συμπτώματα μιας ασθένειας – φάντασμα.
Και επίσης, περπατώντας στην Αθήνα, περιτριγυρισμένος από τσιμεντένια εκτρώματα διεστραμμένης αισθητικής, έχω όλο και περισσότερο την αίσθηση ότι ζω στον τελευταίο σοσιαλιστικό “παράδεισο” της Ευρώπης.
Και αν αυτό σου φαίνεται τραβηγμένο, το ότι οι νόμοι μιας δημοκρατίας επιβάλλουν για την διδασκαλία, οποιουδήποτε θέματος σε οποιοδήποτε γνωστικό αντικείμενο, ένα και μοναδικό σύγγραμα, ελεγμένο και εγκεκριμένο από το κράτος, πως σου φαίνεται; Το ότι το κράτος (το κόμμα για την ακρίβεια) ελέγχει απόλυτα την επαγγελματική ανέλιξη των διδασκόντων; Το ότι το σύνταγμα μιας δημοκρατίας απαγορεύει σε οποιονδήποτε άλλο, πέραν του κράτους, την διδασκαλία της επιστημονικής γνώσης, τρέφοντας φαινόμενα Λυσενκοισμου (Lysenkoism) στην ελληνική επιστημονική κοινότητα;
Και μιας και οι μεταρρυθμίσεις στους σοσιαλιστικούς “παράδεισους” είναι καταδικασμένες να αποτύχουν, και καθώς επίσης στις δημοκρατίες (έστω και αυτή που έχουμε) επαναστάσεις κάνουν μόνο οι φέροντες στρατιωτικούς βαθμούς – τρίτη λύση: “κανιβαλισμός”.
Η δημιουργία, από το μηδέν, νέων δομών, έξω από την τρέχουσα γραφειοκρατεία, με νέα πλαίσια λειτουργίας, οι οποίες προσφέροντας ανώτερες υπηρεσίες, σιγά σιγά “κανιβαλιζουν” την “πελατεία” των παλιών δομών. (οι οποίες σταδιακά εγκαταλείπονται)
Στο πλαίσιο λειτουργίας αυτών των νέων δομών νιώθω ότι έχει νόημα και η όλη συζήτηση για την αξιολόγηση, το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ και όλες οι άλλες εξαιρετικά ενδιαφέρουσες απόψεις που κατά καιρούς έχεις διατυπώσει.
Περιμένω τις απαντήσεις σου με ενδιαφέρον.

Θα ήθελα σαν δευτεροετής φοιτητής της Ιατρικής να ...

2007-11-24T13:10:00.000+02:00

Θα ήθελα σαν δευτεροετής φοιτητής της Ιατρικής να καταθέσω την άποψή μου.

Δε διάβασα σε αυτό το blog ούτε έναν από εσάς να γράφει κάτι για την αύξηση της χρηματοδότησης προς το δημόσιο τομέα και κυρίως την εκαπαίδευση, την έρευνα και την υγεία, τομείς τους οποίους θεωρώ νευραλγικούς. Υποστηρίζετε ότι το σύστημα χρειάζεται αξιολόγηση - καμία αντίρρηση - αλλά ρε παιδιά ας δώσουν πρώτα κανένα ευρώ και μετά να δούμε πως θα τα διαχειριστούμε. Γράφετε συνεχώς για την απόδοση των χειρουργών αλλά ξεχνάτε ότι όπου και όταν υπάρχουν χειρουργοί αναγκάζονται να εργάζονται δύο ή και τρεις μέρες συνεχόμενα αφού οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι δραματικές. Τις κυβερνήσεις που τόσα χρόνια μας εμπαίζουν με υποσχέσεις για 5% του ΑΕΠ στην Παιδεία - το ζητούσαν πριν 30 χρόνια οι πατεράδες μας και εμείς ως φοιτητές ακόμα το ζητάμε - θα τις αξιολογήσει κανένας; Δεν καταλαβαίνετε ότι αν ήθελαν να εφαρμόσουν αυτά τα πολύ ωραία μοντέλα αξιολόγησης που περιγράφετε είχαν το χρόνο απο τη μεταπολίτευση και μετά να το κάνουν; Δεν θέλουν όμως, απαξιώνοντας έτσι συστηματικά το δημόσιο τομέα για να προβάλλουν τώρα ως σανίδα σωτηρίας το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο, την Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα στα νοσοκομεία (σημ. στην Αγγλία ο θεσμός δεν περπάτησε) και πάει λέγοντας. Αν φταίμε σε κάτι είναι που ακόμα τους ανεχόμαστε!

@pam, Διαβασα "δημοσιογραφικα" το πονημα, που υπεδ...

2007-11-23T22:18:00.000+02:00

@pam,
Διαβασα "δημοσιογραφικα" το πονημα, που υπεδειξες και σαν ενας ανθρωπος, που εφαγε 35 χρονια μεσα στα Λυκεια, εχω να σου πω, τα παρακατω.
Εκτος απο την παραγραφο, που λεει για την καταργηση της Γεωμετριας και των Αρχαιων, καθως και των αποδειξεων των θεωρηματων, με τα οποια συμφωνω 101%,(αν και Φυσικος), ολα τα αλλα, φαινεται να εχουν γραφτει, απο ενα κομματοσκυλο, απο την αυλη του ΚΚΕ, που βρισκεται στον κοσμο του.
Εδω γινεται της κακομοιρας, υποχωρουμε συνεχεια στη λιστα ανταγωνιστικοτητος κι αυτος μας λεει οτι η αξιολογηση ειναι κακο.
Τι μας λεει ομως για το παραδειγμα που εβαλα με το χασαπη γιατρο; Θα πηγαινε να τον σφαξει, πιστευοντας με κλειστα τα ματια, οτι ξερει τη δουλεια του;
Μα ειναι αστεια ολα αυτα και απορω, πως ανθρωποι κατα τεκμηριο ευφυεις, γραφουν τετοιες κοτσανες.
Ασε εκεινο το νεοφιλελευθεροι, που επαναλμβανεται διαρκως, λες και ειναι ο διαολος και πρεπει να τον ξορκιζουμε συνεχεια.
Μ αυτα και μ εκεινα, δε βλεπω να κανουμε τιποτα και το πιο πιθανο, ειναι να κατρακυλισουμε στον πατο.
Ηδη ειμαστε τελευταιοι απο ολες τις χωρες της Ευρωπης, εκτος απο τη Βουλγαρια και τη Ρουμανια.
Φαινεται οτι ο φιλος, θελει να μας παει, ακομα πιο κατω.
Ελπιζω οι αποψεις αυτες, να εξοβελιστουν απο τη σκεψη των συντοπιτων μας, γιατι δε μας βλεπω καλα.
Ηδη ειμαστε η πιο χρεωμενη χωρα της Ευρωπης.Πως λετε να ξεχρεωσουμε; Κυνηγωντας χειμερες τυπου ΚΚΕ;Μα αυτο εληξε καλως, η κακως, το 1990 και το θαψαμε.Ακομα θα το κλαιμε;

Μια άλλη τοποθέτηση, που πιθανά να χρειάζεται περε...

2007-11-23T19:41:00.000+02:00

Μια άλλη τοποθέτηση, που πιθανά να χρειάζεται περεταίρω επεξεργασία όσον αφορά τη λογική της "αλληλεπίδρσης" εις βάρος της λογικής της "αξιολόγησης" εδω:
http://manitaritoubounou.wordpress.com/2007/11/20/%ce%91%ce%be%ce%b9%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1/

αγαπητε theodoreαν κατάλαβα καλα ενοεις εμενα εναν...

2007-11-23T16:29:00.000+02:00

αγαπητε theodore
αν κατάλαβα καλα ενοεις εμενα εναν απ τους δυο φιλους που μιλησαν για την αγορα.
πρεπει να σου πω οτι τελικα συνφωνουμε.αυτο θελω να πω και γω.η αξιολογηση να γινεται απο την αρχη και επαναλαμβανομενη ως το τελος της εκπαιδευσης.

ετσι σπουδαστες και γονεις θα ξερουν τι συμβαινει και δεν θα εχουμε δραματα οπως λες.και επισης θα δωσουμε λυσεις στην κοινωνια που πασχει απο τεχνικα επαγγελματα(ηλεκτρολογοι,υδραυλικοι,και τοσα αλλα). σωνει και καλα ολοι θα γινουν γιατροι και δικηγοροι η πολ.μηχανικοι σ αυτη τη χωρα?
με την σωστη και τακτικη αξιολογηση προστατευουμε και τα παιδια και τους γονεις και την κοινωνια βοηθαμε.

Μίμη γράψε ξεκάθαρη άποψη για τις κάμερες, για την...

2007-11-23T15:52:00.000+02:00

Μίμη γράψε ξεκάθαρη άποψη για τις κάμερες, για την Αρχή και για τη χρήση μέσων παρακολούθησης

Δημήτριε άκουσα καλά; Σκέφτεσαι να παραιτηθείς από...

2007-11-23T12:08:00.000+02:00

Δημήτριε άκουσα καλά;
Σκέφτεσαι να παραιτηθείς από βουλευτής !!!!

Για τους δυο φιλους, που εχουν αμφιβολιες τελικα γ...

2007-11-23T10:42:00.000+02:00

Για τους δυο φιλους, που εχουν αμφιβολιες τελικα για την αξιολογηση.
Αν πατε σε ενα Νοσοκομειο, για να κανετε μια εγχειρηση, θα αφησετε να σας σφαξει ο οποιοσδηποτε, χωρις να εχετε εξετασει το record του, για το ποσους εζησε και ποσους πεθανε;
Αληθεια, τι παει να πει θα παρουμε το μερος της αγορας;Ποια ειναι η αγορα; Εμεις δεν ειμαστε μεσα σ αυτη;Ο χασαπης γιατρος, δεν επρεπε να εχει αποκλειστει, πριν βγει στην πιατσα;
Αγαπητοι κυριοι, καιρος ειναι να αποδεχτειτε, οτι τα παιδια σας, δεν μπορουν να κανουν και καλα, ο,τι ειδαν στον υπνο τους το βραδυ και θεωρουν οτι ολοι πρεπει να τους ανοιξουν τις πορτες για να περασουν, μπορουν δε μπορουν.Period.
Η αξιολογηση, πρεπει να γινεται απο την πρωτη Δημοτικου.Το παιδι,(αλλα και η μαμα του), πρεπει να ξερουν την αληθεια, για να μην κανουν ονειρα τρελλα, γιατι τοτε, δημιουργουνται δραματα.
Οι εξετασεις που γινονταν καποτε απο το Γυμνασιο στο Λυκειο,και που κατηργησε ο αρειμανιος Πασοκος Βερυβακης το 81, νομιζετε οτι δεν ειχαν καμμια σημασια;Πλανασθε πλανην οικτραν, αν το νομιζετε.
Απο τοτε και μετα, το επιπεδο, επεσε κατακορυφα, καθως μεσα στο ιδιο τμημα, μαζευονταν ανομοια ατομα.Μαθητες του 3 και του 5, μαζι με μαθητες του 19. Και οπως , το κακο νομισμα διωχνει το καλο, ετσι κι εδω, τελικα, οι κακοι μαθητες, κατεστρεφαν το κλιμα της Ταξεως και αδικουσαν τους καλους μαθητες. Οι οποιοι, δεν ειχαν και τη δυνατοτητα να πανε και στα Προτυπα Σχολεια που υπηρχαν καποτε, γιατι κατα το Βερυβακη παντα, δεν χρειαζομαστε ελιτ.
(Ειδατε το κομματι στην Ε3 για το παιδι με το IQ 196!!;Δεν τους θελει η Ελλαδα τους εξυπνους, ειπε).
Ξερετε ποσες περιουσιες εχουν χαθει σε ταξειδια για σπουδες ανα τας Ευρωπας απο πολλα, μα παρα πολλα παιδια;
Ποσες οικογενειες εχουν διαλυθει απο αυτην την πληγη που βασανιζει την Ελληνικη οικογενεια;
Αυτα ηξερε ο Αρσενης και προσπαθησε να τα σταματησει, βαζοντας εξετασεις στη Β Λυκειου, ωστε οποιος δεν τα καταφερνε, να μην παιρνει απολυτηριο Λυκειου και ετσι, να μην τρεχει στας Ευρωπας, να τρωει τα λεφτα του μπαμπα του και να καταστρεφονται ολοι, οικονομικα και ψυχολογικα.
Ειδατε ομως τι επαθε. Ουτε βουλευτης δε βγηκε.
Ας σκεφτουμε λοιπον πολυ πανω στο θεμα αυτο και ας αποφασισουμε.

AEI / EREUNA / APODOSEIS,,,,NOMIZW OTI PREPEI NA K...

2007-11-23T02:50:00.000+02:00

AEI / EREUNA / APODOSEIS,,,,

NOMIZW OTI PREPEI NA KATARGHQOUN OI PARADOSEIS QEWRIAS KAI NA DOQEI VAROS + XRONOS SE SEMINARIA ME LUSH PROVLHMATWN

EPISHS PREPEI NA EISAXQOUN PERIODIKA TEST , ( KREDITS) POU MONO META THN EKPLHRWSH TOUS,NA SOU EPITREPETAI NA DWSEIS TO TELIKO DIAGWNISMA.

SE OLA TA TEST KAI STO TELIKO DIAGWNISMA TA QEMATA NA EINAI MONO PROVLHMATA KAI OXI QEWRIA
( TOULAXISTON SE POLYTEXNEIO, FYSIKOMAQHMATIKO, IATRIKH, OIKONOMIA, AUTO EINAI DYNATO )

FUSIKA OXI STHN APOBOLH LOGW APODOSHS/ KAQYSTERHSHS, TO QEMA EINAI H POIOTHTA TOU TELIKOU APOTELESMATOS (EPAGGELMATIKH POIOTHTA ) KAI OXI O XRONOS APOKTHSHS KAPOIOU PTYXIOU

H EREUNA NA GINETAI KURIA APO INSTITOUTA ( XREIAZONTAI DEKADES DHMOKRITOI)

SYNDESH EREUNAS KAI PARAGWGHS ,,,,, TOMEIS OPWS OTE , DEH , NOSOKOMEIA, BIOMHXANIA OPLWN, MPOROUN NA GINOUN POLOI ANAPTYKSHS SYNERGASIAS ANTISTOIXWN INSTITOUTWN EREUNAS KAI PARAGWGHS

O IDIWTIKOS TOMEAS EXEI APODEIKSEI
STHN ELLADA OTI DEN ENDIAFERETAI GIA ANAPTUKSH KNOW HOW ,,OPOTE EWS OTOU AFUPNHSQEI (,,,) EINAI PARALOGO ( TO LIGOTERO) NA MHN ANAPTUSSETAI H SYNERGASIA EREUNHTIKWN ( DHMOSIWN) INSTITOUTWN ME TO PARAGWGIKO DHMOSIO,,,,STIS GREEK SYNQHKES OTIDHPOTE ALLO SHMAINEI ANOIKTO / KRYFO SABOTAZ H ANIKANOTHTA GIA ANTIKEIMENIKH EKTIMHSH GEGONOTWN KAI ANAGKWN

EINAI GEGONOS OTI DIEQNWS TO 90% THS EREUNAS GINETAI APO TO DHMOSIO TOMEA EREUNAS.

PLHROFORIAKA KAI MONO
H QEMELIWDHS EREUNA EINAI AGNWSTO ,,,FROUTO GIA TON KAQE IDIWTIKO TOMEA ( PARAGWGH/EREUNA) KAI EINAI SE PARAGWNISMO AKOMA KAI STA ANAPTYGMENA KAPITALISTIKA KRATH

H ANAPTUKSH THS QEMELIWDOUS EREUNAS EFTASE STO ISTORIKO THS MAXIMUM STHN SOVIETIKH ENWSH

( PERISKOPIO THS EPISTHMHS SE KAPOIO TEUXOS TOU 1987 )

EPISHS L.KAPITSA ,,TEORIE, EXPERIMENT, PRAKTIKA

P.T ( TSEXIA)

επιτελους ενα θεμα με πρακτικο ενδιαφερον.Αξιολογη...

2007-11-22T22:19:00.000+02:00

επιτελους ενα θεμα με πρακτικο ενδιαφερον.
Αξιολογηση
Σε μια χωρα οπου η μπαρουφα και η αμπελοφιλοσοφια ειναι το αλλοθι της ανικανοτητας.
Που οι φοιτητες αντιγραφουν.
Που οι καθηγητες τους αφηνουν.
Οσο τα πανεπιστημια ελεγχονται απο την οργανωμενη μαφια των ανικανων κομματικων δεν μπορει να γινει αξιολογηση.
Πρεπει να μιλησει η σιωπηλη πλειοψηφια που αηδιασμενη παρακολουθει.
Εσεις κυριε που ξερετε και δεν μιλατε.
Μιληστε επιτελους.

καλησπερα φιλτατε μιμη και αγαπητοι συμετεχοντεςει...

2007-11-22T20:13:00.000+02:00

καλησπερα φιλτατε μιμη και αγαπητοι συμετεχοντες

ειναι οντως ενα πολυ σοβαρο θεμα αυτο που εθεσε ο μιμης.
ειναι και εξιδικευμενο και μαλλον δεν μπορω να εχω μια πληρη εικονα του τι συμβαινει πραγματικα στα πανεπηστημια αλλα και τι πρεπει να γινει και πως για να διορθωθει η κατασταση.
Ομως σαν ενας ανθρωπος της αγορας,απλος πολιτης με προβληματιζει κατι και θελω να το καταθεσω.
θελουμε να αξιολογησουμε τα ιδρυματα και τους μαθητες τους.Οι δευτεροι ειναι τα παιδια μας και πρεπει να ειμαστε πολυ προσεκτικοι σε αυτο.
πολλοι φιλοι προτεινουν μια αξιολογηση των αποφητων στο τελος.αυτο ομως ειναι κατι που θα μαε φερει 2 προβληματα.το 1ο οτι δεν θα μπορουμε να βοηθησουμε αυτα το παιδια πια, αφου θα χουν τελειωσει και φυγει απ το πανεπηστημιο και το 2ο θα κανουμε την δουλεια αυτη για λογαριασμο της αγορας.αρα θα ειμαστε οι προστατες της αγορας απο μετριους η κακους εργαζομενους η επαγγελματιες.
πρεπει λοιπον να ξεκαθαρισουμε τι θελουμε να κανουμε απο τα δυο.αν θελουμε να προστατεψουμε την αγορα εργασιας πρεπει να δουλεψουμε γι αυτο,αν θελουμε ομως να βοηθησουμε τα παιδια μας να γινουν αρτιοτεροι απο την εκπαιδευση τους πρεπει να δρασουμε αλλιως ισως.
μπορουμε να τα καταφερουμε και τα δυο?
εδω ειναι το ζητημα.
μα νομιζω πως ειναι σοφοτερο να κανουμε τα παιδια μας καλυτερους μηχανικους,ηλεκτρολογους,δασκαλους κλπ,(αυτο σημαινει καλυτερους πολιτες-κοινωνια).και αυτο μαλλον δεν μπορει να γινει στο τελος της περιοδου φοιτησης αλλα σταδιακα σε ολοκληρη την φοιτηση να γινεται η αξιολογηση.

Ένας όμορφος και αναίμακτος τρόπος για να αξιολογή...

2007-11-22T14:21:00.000+02:00

Ένας όμορφος και αναίμακτος τρόπος για να αξιολογήσουμε τα πανεπιστήμια φίλε Μίμη είναι το κατά πόσο αυτά που διδάσκουν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής.

Για παράδειγμα ο προγραμματισμός σε 0 και 1 είναι η ονείρωξη κάθε προγραμματιστή Η/Υ. Κάποτε που οι υπολογιστές ήταν αργοί, τα προγράμματα σε 0 και 1 ήταν απίστευτα γρήγορα. Σήμερα που η τεχνολογία το επιτρέπει, οι προγραμματιστές δεν δίνουν βάση στην ταχύτητα των προγραμμάτων τους αλλά στην εύκολη συντήρηση και οργάνωση του κώδικά τους.

Για να μην κουράζω, οι σύγχρονοι προγραμματιστές μαθαίνουν προγραμματισμό σε 0 και 1 αλλά αυτό τους είναι άχρηστο (εκτός μερικών που δουλεύουν στην… ΝΑΣΑ). Το 99.99% από τους νέους προγραμματιστές, ποτέ δεν θα χρειαστεί να φτιάξει κάτι σε 0 και 1. Γιατί το διδάσκονται τότε;

Άρα γιατί κάποια πανεπιστήμια ξοδεύουν χρόνο και χρήμα με το να μελετάνε ολόκληρους κυκλώνες ενώ μπορούν να μελετήσουν τον αέρα που στροβιλίζεται σε μια γωνιά. Παρόμοια ερωτήματα έχουν τεθεί κατά καιρούς από τους πατέρες της επιστήμης της πολυπλοκότητας και των μαθηματικών του χάους.

Ένα πανεπιστήμιο πρέπει να δίνει «φρέσκια» γνώση. Όχι να ανακυκλώνει τα είδη γνωστά.

ΔΕΝ πιστεύω ότι πρέπει να κρίνουμε ένα πανεπιστήμιο με βάση την επίδοση των φοιτητών τους όταν αυτοί γίνονται δεκτοί από αυτό. Δεν είναι λίγοι αυτοί που μπαίνουν αριστούχοι και βγαίνουν… Aneprokopoi.

ΟΥΤΕ καν με τις επιδόσεις των μαθητών όταν τελειώσουν τις σπουδές τους πρέπει να αξιολογούμε ένα πανεπιστήμιο. Οι άνθρωποι είμαστε εικόνες και ο χρόνος μας αλλάζει. Οι επιδόσεις ενός φοιτητή ή ενός εργαζομένου αλλάζουν πολύ εύκολα σε συνάρτηση με την ψυχολογία, την ηλικία και το περιβάλλον του. Κάποιος που δουλεύει καλά σήμερα (ή που έχει καλές επιδόσεις στα μαθηματικά) δεν είναι σίγουρο πως θα είναι εξίσου καλός και αύριο…

Φιλικά,
o Aneprokopos

secret , έχω αρχή μου να μην απαντώ σε ανώνυμα κα...

2007-11-22T14:00:00.000+02:00

secret , έχω αρχή μου να μην απαντώ σε ανώνυμα και ειδικά σε σχέση με το συγκεκεριμένο που ανέφερες, παντελώς ανεύθυνα σχόλια...

Ένας όμορφος και αναίμακτος τρόπος για να αξιολογή...

2007-11-22T13:44:00.000+02:00